EENZAAM EN ALLEEN
"Ik heb geen mens" Johannes 5:7
Er is een pijn die met geen enkele lichamelijke pijn te vergelijken valt : de pijn van eenzaamheid.
Het is eigenlijk gek. We leven in één van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld. We ontmoeten elke dag vele mensen, maken nieuwe contacten en worden verbaal steeds vaardiger. We beschikken over de modernste communicatietechnieken om met iedereen over heel de wereld te communiceren, en toch? is eenzaamheid het grootste gevaar wat ons bedreigt. We voelen ons vaak onbegrepen, misverstaan en in de steek gelaten. Relaties worden even snel verbroken als aangegaan, en duurzame verbondenheid wordt een zeldzame plant. En om je dan maar niet eenzaam te voelen kun je bij een vriendengroep blijven hangen, ook al heeft die je niets meer te bieden. En om je niet eenzaam te voelen, kun je opgaan in de drukte van een discotheek. Je kunt eenzaamheid ook wegdrinken of verdringen met televisie kijken, hobby?s enz. Maar na verloop van tijd komt de pijn weer boven: ?Wie heeft mij nodig? Is er iemand voor wie ik werkelijk betekenis heb? Valt er van mij te houden? Zouden ze me missen als ik er niet meer ben?? Wanneer u goed bent in sociaal verkeer, een gelukkige partnerrelatie hebt, en mensen u voortdurend bevestigen, is het allemaal geen probleem. Maar velen van ons voelen zich niet zo goed in hun vel, en hunkeren elke dag weer opnieuw naar een woord van erkenning of genegenheid. En wanneer dit niet komt of onvoldoende vervuld wordt, knaagt de eenzaamheid en het alleen zijn. Maar het gaat niet alleen om de mensen die zich eenzaam voelen, maar ook om de velen die daadwerkelijk alleen zijn. Weet u dat er nog nooit zoveel alleenstaanden zijn geweest. Vooral onder de ouderen groeit deze groep. En omdat de saamhorigheid en de solidariteit wegvallen, komen steeds meer mensen op zichzelf te staan, en moeten ze op hun oude dag nog veel inspanningen doen om ergens bij te horen en een klein beetje contact en aandacht te vinden.
Jezus heeft geen emotie zo diep met ons meegevoeld als die van de eenzaamheid. Het zwaarste lijden van Jezus heeft Hij uitgedrukt met de woorden ?Vader, waarom hebt Gij Mij verlaten?. Daarvoor hadden z?n beste vrienden Hem al verlaten, en waren ze niet eens in staat geweest om wakker te blijven toen Hij de beslissende keuze van Zijn leven moest maken. Hij voelde iets wat geen mens ooit zo diep zal ervaren : dat zelfs de Schepper van hemel en aarde Hem loslaat. Er is een oud lied dat zegt ?Ik wil mij gaan vertroosten in Jesu lijden groot?. In het lijden van Jezus is blijkbaar troost te putten. Omdat Jezus plaatsvervangend en uniek de ergste eenzaamheid ervoer die er te ervaren valt, is er hoop voor ons. Want we hebben een God die eenzaamheid haat. Jezus is er ook vandaag om u op te zoeken en u nabij te zijn in uw eenzaamheid. In het verhaal van Johannes 5 zoekt Hij een mens op die geen mens heeft en zich daarom ook geen mens voelt. Hij legt zich niet neer bij de verklaring van de man dat hij geen mens heeft. Integendeel, Hij geeft een bevel om buiten zijn verwachtingspatroon te kijken, op Hem te vertrouwen en iets te doen wat ongehoord en ondenkbaar was : opstaan en wandelen. Zo is Jezus ook vandaag in ons midden aanwezig. Hij daagt ons uit om buiten ons gedachtenpatroon te kijken en onze verwachting op Hem te stellen en te zien dat er dingen mogelijk zijn, die we nog niet gezien hadden (I Kor. 2:9). Tenslotte, er is ook een positieve kant aan eenzaamheid. In de eenzaamheid wordt afgerekend met verzoeking. In de eenzaamheid vinden we iets wat we onmogelijk bij anderen kunnen vinden : onze werkelijke identiteit. In de eenzaamheid ontdekken we wie we zijn, en waarvoor we geroepen zijn. Zie daarom eenzaamheid niet als een verlies maar ook als een kans. God wil u bij uzelf terugbrengen om opnieuw tot uw hart te spreken zoals in het dal van Achor (Hosea 2:13 en 14).
Mensen die zelf een woestijnervaring hebben gehad, zijn het meest geplaatst om anderen te kunnen bijstaan in hun alleen zijn. Vanuit je eigen pijn heb je een gevoelige antenne voor anderen en ben je in staat om net zoals Jezus die ene mens tussen al die anderen te zien die geen mens heeft.