Wonderen
Van de wonderen in Toronto, wordt de genezing van Sarah Lilliman wel als het meest sprekende voorbeeld gezien, waar veel ophef over is gemaakt. Zij was blind, verlamd en gestoord en een vriend kreeg een boodschap en riep: "Jezus zegt: Ga voor Sarah bidden. Ik ga haar genezen. " Na twee uren smekend gebed werd Sarah genezen en men heeft veel bekendheid aan dit voorval gegeven als bewijs dat de kracht van God in de Toronto beweging werkzaam is. Maar het pijnlijke van dit `opzienbarende wonder' is dat Sarah en haar familie nog steeds volop te kampen hebben met haar fysieke gebreken en psychosomatische stoornissen, precies zoals dat tevoren ook het geval was. De eenvoudige waarheid is dat er geen werkelijke genezing heeft plaatsgevonden.
Een ander verhaal is dat van Kristy. Haar predikant was vol twijfel naar Toronto gegaan maar als gelovige teruggekeerd. Hij was overtuigd dat de kracht die hij daar had ervaren en ontvangen, waarachtig was en hij bewoog zijn kerkleden dat hij voor hen zou bidden. En het wonder gebeurde! Ook zij ontvingen kracht maar Kristy kreeg er niets van mee, hoewel zij graag een diepere ervaring met God wilde doormaken. Ze raakte gefrustreerd. Wanneer dit werkelijk van God is, zoals mijn predikant beweert, waarom gaat God dan aan mij voorbij? Ze ging op de kerkvloer zitten en begon te huilen, terwijl om haar heen de mensen door de geest waren aangedaan en buiten zichzelf lagen te schokken, te trillen en te lachen. Plotseling realiseerde zij zich dat ze plat op de grond lag en zich niet meer kon bewegen en haar frustratie maakte plaats voor angst. Toen ze erin slaagde weer overeind te komen, was het alsof ze een marathon had gelopen.
Maar in plaats dat deze ervaring juist een krachtige aanmoediging was voor een beter geestelijk leven, zoals ze zich dat had voorgesteld, begon ze meer en meer te twijfelen en haar relatie met God raakte verstoord. Ze durfde niet meer te bidden of naar de kerk te gaan en kon de Toronto ervaring niet als een zegen beschouwen. Ze werd zo depressief dat de dokter haar moest behandelen. Het drong langzaam tot haar door dat het niet God was maar dat er een andere macht werkzaam was. Zij raakte er van overtuigd dat deze manifestaties een vruchtbare grond vormen voor satanische en geestelijke misleiding. Ze vertelt: "Ik weet dat
er zo veel gelovigen zijn zoals ik, die dat niet beseffen. Het ging zo geleidelijk. Wanneer het leiderschap waarop je hebt vertrouwd - het leiderschap dat zo gefundeerd leek op het Woord, dit soort zaken aanbeveelt, dan voel je je schuldig wanneer je er tegenin gaat... Mijn verhaal moet anderen helpen, het is anders nutteloos. Ik kan nu van beide kanten spreken. Ik heb de verlamming in mijn lichaam ervaren, maar ik weet nu dat het niet van God was. Als ik iemand helpen kan, dan is het alle pijn waard geweest. Ik weet dat de ervaring echt was en ik weet nu ook hoe het is gekomen. Nu, meer dan ooit, weet ik dat het niet van God was. " Hank Hanegraaff, Christian Research lust., CA, The Counterfeit Revival, part One.
Dit gebeuren staat niet op zichzelf. Anderen hebben soortgelijke ervaringen doorgemaakt. Ook wordt melding gemaakt dat de diensten af en toe zelfs zo uit de hand kunnen lopen dat zij ontaarden in grote wanordelijke en immorele taferelen. In een kerk te Sheffield begonnen vrouwen topless te dansen. De dienst was op de televisie en in het nieuws. In Londen werden zo'n 20 vrouwen in een genezingsdienst misbruikt: de zogenaamde `interne zalving' en we lezen de opmerking: `Ik weet niet of de pastor een verloskundige wilde zijn of een verkondiger.' En waar draaide deze `geestelijke zalving' op uit? De pastor werd gearresteerd. Op een andere plaats werden vrouwen in de kerk met heilige
avondmaalswijn begoten over hun naakte onderlijf. Ook zijn er video beelden van diensten waar men zich, onder invloed van de geest, de kleren van het lijf rukt en zich op de kerkvloer immoreel gedraagt. Een ander aspect wat zich ook voordoet is het vertonen van braakneigingen: `braken in de geest,' een verschijnsel dat men bij demonische manifestaties waarneemt. Maar al deze uitzinnige en ongeordende taferelen worden door velen steevast toegeschreven aan de werking van Gods Geest. Nergens in de Bijbel treffen wij, als vrucht van de Geest, dergelijke immorele, ongepaste en aanstootgevende gedragingen aan.
Maar de betoverende kracht die er voor de natuurlijke en sensuele mens van uitgaat, en waardoor de grotendeels op gevoelens en vermaak beluste massa wordt misleid, is zo sterk dat men zich nauwelijks van de waarheid wil laten
overtuigen. Iemand schreef: "Ik weet dat wat ik in Toronto zag niet bijbels was, maar magnetrons en broodroosters komen ook niet in de bilbel voor en toch zijn ze nuttig. Ze zijn niet verkeerd, en waarom zou de Toronto beweging dan verkeerd zijn?" J. J. Prasch, Why Three Years of Toronto and Still No Revival? Moriel Ministries.
