Kort
De paus wordt na zijn overlijden enige dagen opgebaard en daarna, aansluitend op een uitvaartmis op het Sint-Pietersplein, bijgezet in de crypte onder de Sint-Pieter.

Opbaring
Rome is onder alle omstandigheden de plaats waar de Uitvaart van de Paus plaatsvindt, ook wanneer hij elders is overleden. Het lichaam van de paus wordt na zijn overlijden, gehuld in pontificale kleding, eerst opgebaard in de Sint-Pieter. Gedurende tenminste drie dagen schuift een onafzienbare stroom gelovigen langs de baar.

Uitvaartmis
De uitvaartmis vindt plaats op het Sint-Pietersplein, dat ruimte biedt aan 300.000 mensen. De meeste leden van het College van Kardinalen zijn dan in Rome aangekomen en wonen de liturgische viering bij. Er bestaat geen bijzondere Liturgie voor de begrafenis van een paus: de gebruikelijke uitvaartliturgie wordt gebruikt.

Kist
Tijdens de dienst staat de gesloten kist met daarin het lichaam van de paus centraal op de verhoging voor de ingang van de Sint-Pieter. Op de kist ligt een evangelieboek als symbool voor het fundament van het geloof. Naast de kist staat een kandelaar met daarop een paaskaars: symbool van het licht van Pasen, symbool van de Verrijzenis. Na de dienst begeleiden de voorgangers in de liturgie en enkele naaste familieleden het lichaam van de paus verder naar de crypte onder de Sint-Pieter.

Deur van de dood
De crypte wordt bereikt via de zogenoemde Deur van de dood, linksvoor in de Basiliek. De deur is opgenomen in het grafmonument van paus Alexander VII (1655-1667). Het is een kunstwerk dat wordt toegeschreven aan Gian Lorenzo Bernini (1598-1680), die waarschijnlijk alleen het ontwerp maakte. Weergeven wordt de dood - een verguld skelet - die zich opricht en daarmee een breed tapijt optilt, waardoor de poort die toegang geeft tot de eeuwigheid wordt onthuld. Het skelet toont aan paus Alexander bovendien een zandloper om hem te herinneren aan zijn onvermijdelijke dood.