“Ze vragen vaak wat ik precies doe als ik bid en waarom ik steeds uit
de bijbel lees. Ik heb wel eens de vraag gehad wanneer ik de bijbel
uit heb. Net als bij een gewoon boek. Dan moet ik in hun taal
uitleggen dat de bijbel het Woord van God is.”
Mia was drie jaar toen ze voor het eerst een badmintonracket vast had.
Als meisje van vijf speelde ze haar eerste toernooi. Haar trainers
zagen dat ze talent had en een goede speelster kon worden. Audina won
verschillende toernooien voor jeugdspelers. Toen ze de Über Cup
(vergelijkbaar met de Davis Cup bij tennis) won, leek een prachtige
carrière van start gegaan. Het liep anders. Mia speelde voor haar
zieke moeder die elke wedstrijd volgde. De finale van de Olympische
Spelen in Atlanta bekeek ze in het ziekenhuis. Mia’s moeder overleed.
In Indonesië blijven spelen zou voor Audina een blijvende herinnering
aan haar dood zijn. Nog datzelfde jaar leerde ze Tylio Lobman die nu
haar man is, kennen. In een kerkdienst waar deze Nederlandse zanger en
evangelist zong gaf Mia Audina een getuigenis van haar geloof. Het
plan rijpte om naar Europa te verhuizen en voor Nederland te spelen.