Sabbat of zondag?    

 

Gods Woord luidt:  
“Gedenk de Sabbatdag, dat gij die heiligt; ze dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de Sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen. Want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt, de Zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de Sabbatdag en heiligde die.” Exodus 20:8-11; (Zie ook Genesis 2:1-3).

 

Hieronder treft u verschillende uitspraken aan van zondagvierende christenen, zowel van katholieke— als protestantse zijde:

KARDINAAL-AARTSBISSCHOP JAMES GIBBONS: “De H. Schrift nu bevat niet alle waarheden, die een Christen moet geloven, noch alle plichten die hij te vervullen heeft. Om slechts n voorbeeld aan te halen, is niet ieder Christen verplicht de zondag te heiligen en zich op die dag van slaafse arbeid te onthouden? Beschouwen wij de naleving dezer wet niet als n onzer allereerste verplichtingen? En toch moogt ge de Bijbel doorlezen van het begin tot het einde en nergens zult ge een woord over zondagsheiliging aantreffen. De H.Schrift beveelt de heiliging van de zaterdag, een dag, die wij nooit heiligen.” (Uit: “Het geloof onzer vaderen”, blz.107. Uitg.: Wed.J.R. van Rossum, Utrecht).

 

Deze zelfde R.-K. autoriteit schreef eigenhandig in een brief:

“In antwoord op uw informatiebrief waarin u vraagt

1. Is zaterdag de 7e dag volgens de Bijbel en de 10 Geboden? Antwoord ik: Ja. 2. Is zondag de eerste dag der week en veranderde de Kerk de 7e dag - zaterdag - in zondag, de laaste dag? Antwoord ik: Ja.

3. Veranderde Christus die dag? Antwoord ik: Neen!”

 

P. VAN DORP (Rooms—Katholiek priester): “Hiermede menen wij genoegzaam bewezen te hebben, dat de gehele leer van Christus niet in de H.Schrift is opgetekend, dat de H.Schrift dus geen volledige kernbron is van Jezus’ leer; maar dat de overlevering onontbeerlijk is, omdat niet alles uit de Schriftuur kan geput worden, daar de apostelen ons enige leerstukken schriftelijk en andere door overlevering hebben achtergelaten. Opmerkelijk is het nog, dat zelfs de Protestanten niet buiten de overlevering der Katholieke kerk kunnen. Waarom vieren de Protestanten de zondag? Vanwege de overlevering. Over de zondagsplicht staat niets in de H. Schrift, integendeel, daar leest men: Wees indachtig, dat gij de Sabbat heiligt. Het kerkelijk gezag heeft voor de Sabbat de zondag ingevoerd. Waarom vieren zij de dag des Heren volgens Lev.23:32 niet van de avond tot de avond? Vanwege de overlevering!” (Uit: “Bijbel of leergezag?”, blz.50. Uitg.: B. Lenfring, A’dam).

 

PATER ENRIGHT: “Gij hebt slechts om u heen te zien en te beschouwen de met elkander in strijd zijnde sekten. Toon mij er één, welke aanspraak maakt op de macht, wetten uit te vaardigen, die het geweten beheersen. Er is slechts één kerk op de gehele wereld — de Katholieke kerk — die macht heeft, wetten uit te vaardigen, die het geweten beheersen voor God en die, in geval van weigering, met hellestraf dwingen tot gehoorzaamheid. Nemen wij tot voorbeeld de dag die wij vieren, — de zondag. Welk recht hebben de Protestantse kerken deze dag te houden? Niet het minst. Gij zegt wel: Het is de gehoorzaamheid aan het gebod: “Gedenk dé Sabbatdag, dat gij die heiligt”, maar de zondag is niet de Sabbatdag van de Bijbel. Iedereen weet, dat zondag de eerste dag der week is, alsook, dat zaterdag de zevende dag, de Sabbat, de van God ingestelde rustdag is. Dit feit wordt in alle beschaafde landen erkend. Herhaalde malen heb ik f 2500,--  uitgeloofd aan degene, die mij een bewijs uit de Bijbel kan brengen, dat zondag de dag is, die wij houden moeten, maar tot nog toe heeft niemand aanspraak gemaakt op het geld.

Wanneer mij nu iemand heden slechts n tekst zal aangeven tot bevestiging van de verplichting, dat men de zondag moet vieren, zal ik hem morgenavond openlijk daarvoor danken en hem hoog waarderen. Neen, het was de Katholieke kerk, die de rustdag van zaterdag naar zondag, de eerste dag der week, verlegde. En niet alleen dwong zij iedereen de zondag waar te nemen, maar op het Concilie van Laodicea, in het jaar 364 n. Chr., sprak zij de banvloek uit over allen, die aan de waarneming van de Sabbat vasthielden en vorderde van allen, op straffe van vervloekt te worden, op de zevende dag dagelijkse arbeid te verrichten.

Aan welke kerk bewijst de gehele beschaafde wereld gehoorzaamheid?

 

De Protestanten geven ons alle mogelijke namen, die zich slechts denken laten: Antichrist, het scharlakenrode beest, Babylon, enz., enz….; tegelijkertijd zeggen zij ook grote eerbied te hebben voor de Bijbel, en nochtans erkennen zij, door de plechtige viering van de zondag, de macht der Katholieke kerk. De Bijbel zegt: “Gedenk de Sabbatdag, dat gij die heiligt”, maar de Katholieke kerk zegt: “Neen, houdt de eerste dag der week heilig, en de gehele wereld buigt in gehoorzaamheid.” (Uit een preek, gehouden op 15 dec. 1889, te Harlan, Iowa, N.- Amerika). (Zie ook Openb.13:8).

 

(Vanwege de Kath. kerk is de Bijbel in de middeleeuwen een verboden boek geweest. Waarom? Omdat de Bijbel tegen hen getuigde en dat ook nu nog doet. De Bijbel straalde / straalt licht uit en dat kon / kan het Pausdom niet verdragen. Nu zij die macht, welke zij in de middeleeuwen hadden, niet neer hebben, en de Bijbel dus niet meer kunnen verbieden, nu zeggen zij dat de Bijbel niet compleet is, en dat men niet alles moet gaan geloven van wat er in de Bijbel staat geschreven. Dit is nog erger dan de Bijbel te verbieden. En waarom zeggen zij dat? Omdat hun leer nogal afwijkt van do Bijbelse leerstellingen. Daarom zijn de Katholieke leiders bang voor de Bijbel. Want zou men de Bijbel, en dan ook alleen maar de Bijbel, als enige richtsnoer voor het leven nemen, dan zou er van het katholicisme geen spaan van heel blijven).

 

Het “Commentaar op de H.Schrift”, blz. 909, tekent aan bij Marc. 2:27-28: “De Sabbat is een geschenk Gods, niet een object waaraan de mens door vrome prestaties zijn heil kan verdienen. Het gaat niet om het afschaffen van de rustdag, maar om hem het grote werk Gods te laten dienen.”

 

Ds. A. DE VOOGD schrijft in “De Delftsche Kerkbode” van 9 oktober 1948 in het hoofdartikel “Sabbat op Zondag” het volgende:

“Wij christenen zijn gewoon de zondag te vieren en niet de Sabbat. Is dat juist? Staat er niet duidelijk in het gebod, dat we de Sabbatdag hebben te heiligen, en dat die Sabbat is de 7de dag?”

“Zoals ik zeide, er staat duidelijk in het vierde gebod, dat de Sabbat de zevende dag is. En er wordt duidelijk geboden: gedenkt de Sabbatdag, dat gij die heiligt. Oppervlakkig gezien, zouden we moeten zeggen, daar is geen speld tussen te krijgen: we moeten terugkeren tot de Sabbat.”

 

Dr. DE BONDT, een vurig voorstander van de zondagviering, moet erkennen: vierde gebod is, evenals alle andere geboden van de Decaloog (Wet der Tien Geboden) van blijvende, onvergankeljke betekenis.” — van de Gereformeerde kerken van ‘S  - Gravenhage”, art. “Sabbat en Zondag” III. Editie van 20 juni 1948. In het tweede artikel zegt deze theoloog: “Als werkelijk God iets eist, moet alles wijken.” — Editie van 13 juni 1948.

 

In het dagblad “Trouw” d.d. 29 febr. 1960 verscheen onder de titel “Zondag en zondagsrust” het artikel “Sedert de schepping”, dat een dier dagen gepubliceerd was door het “Friesch Dagblad”. Wij citeren het volgende: “Het valt op, dat al te dikwijls een verwijzing ontbreekt naar Genesis 2. Daar moest men toch mee beginnen. Lang voordat er sprake is van een volk Israël, afgezonderd van de volken, met een eigen eredienst, een dienst der schaduwen, die heenwijst naar Christus, is de Sabbat er. Niet als een Joodse -instelling, maar als een gave van de Schepper aan de mensheid.

“Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust had van al het werk, dat God scheppende tot stand had gebracht.” Met die tekst uit Genesis 2 kan men slechts tweeërlei doen.

Men kan zeggen, dat hij een verdichtsel is van Mozes om het vierde gebod — gedenkt de Sabbatdag, dat gij die heiligt — een basis te geven in het scheppingsverhaal, of men aanvaardt, dat we hier te maken hebben met goddelijke openbaring en in de betekenis van de week met haar zes werkdagen en haar ene rustdag, de geheiligde dag.

Een betekenis die gefundeerd is sedert de schepping en vóór de val in het werken en rusten Gods. Wij menen dat het laatste onvoorwaardelijk moet worden aanvaard. De Sabbat was er in het paradijs. Het is de dag des Heren, allereerst omdat Hijzelf op die dag heeft gerust en die dag voor Zich heeft geheiligd…….  Wij moeten beginnen te spreken over de dag des Heren, waarop Hij recht heeft, omdat het Zijn dag is. En Zijn recht krijgt gestalte in Zijn gebod, het vierde gebod. Die ene rustdag in de week is er sedert de schepping en hij is daarin des Heren dag, dat hij een rustdag is. Deze dag moet van de andere dagen worden afgezonderd dóór de rust. Hij is tot een zegen voor de mensen gegeven, maar via het gebod om te rusten. Daarom bevallen oriënterende en inleidende beschouwingen over sabbat en zondag ons niet, als zij beginnen over gevarieerde betekenissen en functies van de dag des Heren. Zij moeten beginnen, wij herhalen het nog eens, hij het gebod. En dat gebod is gefundeerd in de geschiedenis van Gods rusten na de schepping.”

 

De kerkelijke medewerker die verbonden is aan “De Volkskrant” schrijft in de editie van 14 juni 1957 over het probleem dat in de kerkelijke wereld is met betrekking tot de Hemelvaartsdag: Hoe krijgt men op die dag, die zo uitermate geschikt is voor uitstapjes en regionale bijeenkomsten, de mensen naar de kerk? Dr. Weiland, die zich met dit probleem heeft beziggehouden, stelt een verschuiven voor naar de vrijdag. Op deze wijze zou een lang weekend worden gecreëerd en zou men tijd hebben voor allerlei bijeenkomsten. De medewerker van voornoemde courant meldt verder met betrekking tot dr. Weiland: “Hij geeft toe dat dit een ingrijpend voorstel is; maar hij betoogt dat deze bijeenkomsten hun waarde hebben en men daarvoor tijd moet vinden. En hebben de oude christenen het niet aangedurfd de dag des Heren op zondag te gaan vieren in plaats van de traditionele zaterdag?”

 

In de ‘Encyclopedie van het Christendom, art. “Sabbat”, zegt Dr. M.A. BEEK, hoogleraar Oude Testament aan de Universiteit te Amsterdam: “De oudste christelijke gemeente heeft op joodse wijze de Sabbat gevierd.... Langzamerhand wordt hier echter de Sabbat verdrongen door de zondag.”

 

In een forum dat handelde over de “Betekenis van de dag des Heren”, en dat gepubliceerd werd in de “Nieuwe Haagsche Courant” van vrijdag 6 januari 1961, waren de predikanten die als forumleden optraden, eenparig van mening: “Zondag is geen gebod van  God.” Ds. Visser, die ook zitting had in bovengenoemd forum, zei o.a.: zondag is als een werkloze, gedwongen dag ontstaan onder het caesaropapisme van Constantijn de Grote en daarna.”

 

In een radiorede gehouden op 1 nov. 1947 geeft Pater H. DE GREEVE zijn mening te kennen over zondagsviering en zondagsheiliging. Deze rede verscheen in “Lichtflitsen” van 1 nov. 1947. Als inleidende tekst werd gebruikt Ezechiël 20:12: “Ook gaf Ik hun Mijn Sabbatten: het teken tussen Mij en hen, waaraan zij zouden erkennen, dat Ik, Jahweh, het ben, Die hen heilig maak.” In de loop van het artikel schrijft deze geestelijke: “De kerk heeft de Sabbat — de zevende dag der week — veranderd in de éérste dag der week, de zondag. Hoe dat proces van Sabbat naar zondag in zijn werk is gegaan, doet hier weinig ter zake. Het gaat om een feit. De kerk heeft aan de zondag haar sanctie gehecht.”

 

In “De Hervormde Kerk”, weekblad voor Hervormd Nederland, van 10 sept. 1949, schrijft Ds. H. v.d. LOOS in een artikel getiteld:

Bijbels tekstenmateriaal onvoldoende. Argumenten pro zondagsviering”:

1. “De Sabbatvierders hebben gelijk wanneer zij zeggen dat de zondag in het Nieuwe Testament niet uitdrukkelijk is ingesteld.

2. Zij hebben gelijk wanneer zij zich verzetten tegen een uitleg die met alle mogelijke middelen probeert, de zondag aannemelijk te maken. Als bijvoorbeeld gezegd wordt, dat in Psalm 118:24 (“Dit is de dag, die de Here gemaakt heeft; laten wij juichen en ons daarover verheugen”) een dichterlijke profetie schuilt, waarin de verwisseling van Sabbat in zondag wordt geproclameerd, dan kan zulk een uitlegging terecht naar het rijk der fantasie verwezen worden. Evenals het beroep op Hand.1:3, namelijk Christus’ gesprekken met Zijn apostelen: “over al wat het Koninkrijk Gods niet opgaat. Het is zuiver speculatie te willen veronderstellen dat Jezus met de zijnen ook over de zondagsviering zou hebben gesproken en dus met deze tekst de zondag te willen verdedigen. Zo zijn er nog meer plaatsen waarvan de “zondag” - uitlegging zeker niet opgaat. In zijn samenvatting over zijn betoog ten gunste van de zondag schrijft deze theoloog: 1. “Het Bijbelse tekstenmateriaal is onvoldoende om de verlegging van de Sabbat naar de Zondag afdoende vast te stellen - anders bestond dit probleem niet!

2. Op welke wijze de christen—sabbatvierende groepen hun rustdag doorbrengen weet ik niet precies, maar hun wijze van Sabbat vieren zal m.i. wel verschillen van de joodse.”

 

Ds. SPIER schrijft in het “Dordtsch Dagblad” van vrijdag 29 juli 1955 een artikel getiteld: “Kan de ouderwets—Hollandse Zondag nog gehandhaafd worden?”: “De grote zonde van het Christendom is volgens hen (waarmede Zevende- Dags Adventisten worden bedoeld), dat het Gods Wet heeft willen veranderen. De Here spreekt in Zijn Wet immers van de zevende dag als rustdag. De Kerk heeft daar de eerste dag van de week van gemaakt…... Het kan niet ontkend worden, dat de Zevende- Dags Adventisten zich hierbij op de letter van het vierde gebod beroepen kunnen. Ook andere Bijbelplaatsen schijnen sterk in hun voordeel te pleiten.”

 

Dr. EDWARD T. HISCOX (een gezaghebbend Baptist) schrijft: “Er was en is een gebod om de Sabbatdag te heiligen, maar die Sabbat is niet de zondag. In mijn verlangen om licht te hebben over dit onderwerp, heb ik dat vele jaren bestudeert en vraag nu:

Waar wordt het bericht van deze verandering gevonden? Niet in het Nieuwe Testament, dat is absoluut uitgesloten. Er bestaat geen Bijbels bewijs voor een verandering der rustdag van de zevende dag in de eerste dag der week. Ik moet zeggen, dat het Sabbatsvraagstuk, van dit standpunt bezien, ten zeerste de aandacht van de belijdende Christenen in beslag moest nemen. Voor mij staat het vast dat Jezus nooit gezinspeeld heeft op een verandering van de rustdag; eveneens dat in de 40 dagen na Zijn opstanding zoiets niet werd ingesteld.

Evenmin hebben geïnspireerde apostelen, als zij het Evangelie predikten, gemeenten stichtten en onderwezen, over dit onderwerp gesproken. Hoe treurig, dat hij (de zondag) gebrandmerkt is met het teken van het heidendom en Christelijk getint met de naam van de zonnegod, toen hij door het Pausdom aangenomen en kerkelijk goedgekeurd werd, waarna hij als een heilig legaat aan het Protestantisme vermaakt werd!”

 

Dr. DÖLLINGER schrijft in “Christentum und Kirche”, blz.353/354:

De kerk heeft zich haar eigen wekelijkse feestdag geschapen. Het kan ook niet worden gezegd, dat de Sabbat door de apostelen voor de zondag is verwisseld en het voorschrift van het houden van de zevende op de eerste dag der week is overgedragen. Want er is nu eenmaal nergens een spoor van zulk een overdracht te vinden; en daarom is de Zondag van de Christelijke kerk altijd zeer verschillend geweest van de wettelijke Sabbat.”

 

H. WIJTING, Rooms—Katholiek priester, schrijft in zijn boek: “De Katholieke kerk heeft de viering van de Sabbat afgeschaft en vervangen door die van de zondag, ter ere van Christus’ verrijzenis en de nederdaling van de Heilige Geest (geschied op zondag)”  (Uit: “Naar de Moederkerk”. Uitg.: Wed. J.R. v.Rossum, Utrecht, en te vinden op blz. 170).

 

“DE MECHELSCHE CATECHISMUS” leert op blz. 107 het volgende:

“Waarom heeft de H. Kerk de Sabbatdag veranderd in de Zondag? Tot gedachtenis aan de verrijzenis van Jezus Christus en van de zending van de H. Geest, die beide op een zondag geschied zijn.”

 

PRIESTER J. J. SCHEFFMACHER, S.J., schrijft: “Vr. Hebt u nog andere bewijzen om aan te tonen, dat de protestanten zich niet aan de letter van de Schrift houden? Antw. Wanneer zij zich zo nauwgezet aan de letter van de H. Schrift hielden, als zij zeggen, zouden zij vele dingen doen, die zij niet doen, en zij zouden vele dingen laten, die thans bij hen gebruikelijk zijn. Vr. Verhaal een ander voorbeeld van hetgeen zij doen zouden en nu niet doen? Antw. Zij zouden de Zondag niet vieren, maar de Zaterdag. Vr. Waarom dat? Antw. Omdat er niet staat in de H. Schrift: wees gedachtig dat gij de Zondag heiligt; maar: wees gedachtig, dat gij de Zaterdag heiligt.

Vr. Geloven de Protestanten niet onderscheidene dingen, die in de H. Schrift niet zijn opgetekend? Antw. Ja, zij geloven onderscheidene punten, die zij slechts door de overlevering kunnen weten. Vr. Geef ons een voorbeeld? Antw. Zij geloven, dat men de Zondag in plaats van de Zaterdag moet heiligen; en dat is in de H. Schrift nergens te vinden.

Vr. Wat kan men tot de andersdenkenden zeggen, om hun beter te doen gevoelen, hoe groot zij ongelijk hebben met ons daarover te gispen? Antw. Men moet hun vragen waarom zij ‘s zondags rustdag houden, terwijl zij vrijdags geen vlees willen derven.

Vr. Zouden zij niet kunnen zeggen, dat de H. Schrift beveelt ‘s zondags rustdag te houden, maar dat zij nergens voorschrijft ‘s vrijdags enige spijze te derven? Antw. De H. Schrift spreekt slechts van de Sabbatdag en volstrekt niet van de zondag. Vr. Wat moet men hun nog meer zeggen? Antw. Gij houdt ‘s zondags rustdag, omdat dit het oud gebruik der kerk is; onderhoudt dan eveneens de vleesderving op vrijdag volgens het aloude gebruik.” (Uit: “Klaar licht voor Katholieken en Protestanten”, Catechismus over de voornaamste geloofsgeschillen, blz. 57, 41, 131).

 

CARLSTADT:. “Het onplezierige van de zondag is, dat mensen hem hebben ingesteld.” (Uit: “Jagers “Carlstadt”,” blz. 401).

 

DE AUGSBURGSCHE CONFESSIE, die door MELANCHTON werd opgesteld, bevat de volgende zin: “De waarneming van de dag des Heren is niet gegrond op enig Goddelijk bevel, maar op het goeddunken der kerk.” (Uit: “Cox’s Sabbath Manual”, dl.II, kap.1; Zie ook “History of the Sabbath”, pag.434).

 

Sir W. DOMVILLE zegt: “Verscheidene eeuwen onzer Christelijke jaartelling gingen voorbij, eer Zondag als Sabbat werd gevierd. De geschiedenis levert geen enkel bewijs of blijk, dat de dag als zodanig gevierd werd vóór het Sabbats -edict van Constantijn, in 321 n. Chr.” (Uit: “Examination of the Six Texts”, pag. 291).

 

DE PROTESTANTSCHE EPISCOPAALSCHE KERK leert: “De dag is nu verwisseld van de zevende tot de eerste dag der week…..maar omreden er geen Schriftuurlijke bevel voor deze verwisseling gevonden wordt, mogen wij besluiten, dat het op het gezag der kerk berust’ (Uit: “Explanation of Catechism”).

 

In de “Theological Dictionary” van RICHARD WATSON staat o.a. het volgende geschreven: “Er staat geen enkel Goddelijk bevel geboekt, dat de apostelen de Sabbat moesten verplaatsen van de dag, die door de Joden werd waargenomen, op de eerste dag der week.”

 

BELIJDENIS DER ZWITSERSE KERK: “De waarneming van de ‘dag des Heren’ berust niet op enig gebod van Christus.”

 

CALVIJN zegt: “De Ouden hebben in plaats van de Sabbat de dag gesteld, die wij Dag des Heren noemen.”

 

LUTHERS getuigenis luidt als volgt: “Wie van het Sabbatvieren een verplichtend gebod wil maken, als een werk, door God geëist, die moet de Zaterdag, en niet de Zondag houden.”

 

ZWINGLI zegt: “Het is geoorloofd op zondag na de godsdienstoefening te werken. Wij zijn niet gebonden aan de tijd: de tijd moet ons zo dienen, dat het elke gemeente geoorloofd is de rust van de Dag des Heren of van de Sabbat over te brengen op een andere dag, gelijk gewoonlijk in de oogsttijd geschiedt.”

 

Ds. SCHIJUPING (Ned. Herv. Pred.) zegt: “Men zou zich bedriegen, wanneer men meende, dat de instelling van de zondag als wekelijkse vierdag van de Christenen, uit de dagen van de Apostelen afkomstig was. Hun geheiligde rustdag bleef de zevende dag..... Tegen het einde van de tweede eeuw begon men zich op de zondag te onthouden van de dagelijkse arbeid.”

 

Ds. WILDSCHUT (Ned. Herv. Pred.) zegt aangaande de zondagviering het volgende: “Dat de Apostelen aan de Christenen geboden hebben, zich ‘s zondags van hun arbeid te onthouden, is in het geheel niet waarschijnlijk. Maar wat meer zegt: het wordt door de geschiedenis van de vroegste Christenkerk tegengesproken.”

 

PROF. VAN OOSTERZEE getuigt het volgende: “Wij erkennen het: van een rechtstreeks bevel van de verhoogde Verlosser kan hier (t.w. voor zondagviering), evenmin als van een bepaalde apostolische verordening sprake zijn. De sporen althans, die men daarvan in de Schriften van het Nieuwe Verbond meent te vinden, zijn even betwistbaar.” - “Moet men de doop aan jonge kinderen onthouden, omdat deze nergens in de Bijbel geboden wordt? Dan is het ongeoorloofd de zondag in plaats van de zaterdag te wijden; dan schaffe men met één pennestreek de viering van al onze Christelijke feesten af, want volstrekt niets van dit alles is ergens in de Bijbel verordend.”

 

Dr. A. KUYPER zegt: “Men (t.w. de Christen - Sabbatvierder) vragende: Toon mij een tekst, die de zondagviering gelast?, vraagt naar de bekende weg, wel wetende, dat die tekst er niet is.” (Uit: “De Stem der Waarheid”, april 1880).

 

Prof. Dr. SLOTEMAKER DE BRUÏNE: “Een Goddelijk gebod tot viering van de zondag is niet aanwijsbaar; het staat niet in Exod. 20:8, het staat ook nergens elders.” (Uit: “De Voorzorg”, 3 febr.19l3)

 

In “De Rotterdammer”, Anti-Revolulonair Dagblad voor Nederland, welk orgaan toen onder redactie stond van de bekende Hoogleraar P.A. Diepenhorst, daarin bijgestaan door de medewerkers Prof. Mr. A. Anema, en Mr. V.H. Rutgers, stond de 19de juli 1922 in de rubriek Vraag en no. 654 o.m. te lezen: L. J. te V. stelt de volgende vraag: “Is het voor een belijdend lid der Gereformeerde Kerk geoorloofd om op Zondag te reizen per spoor, tram of boot, of is dit als zonde aan te rekenen?”

Hij noemt daarbij verschillende voorbeelden, bijv. een dominee, die elders moet preken; bezoek aan ouders op verre afstand met het missen van een aansluiting; militairen, die zondagsavonds in hun garnizoen moeten terug zijn. En ten slotte wil hij niet met het kluitje:

“Een ieder zij in zijn gemoed ten volle verzekerd” in het riet worden gestuurd. Hij zegt: “Daarmee ben ik niet tevreden. Ik vraag u of volgens Gods Woord of onze Gereformeerde belijdenis deze dingen toelaatbaar zijn.” Als antwoord wordt gegeven: “Deze lezer stelt ons wel voor een heel moeilijk geval, vooral nu hij de duimschroeven zó aantrekt, dat we werkelijk benauwd zouden worden iets te zeggen over deze hoogst belangrijke vragen, die al zoveel gemoederen in beweging hebben gebracht. Toch willen we er wel iets van zeggen. Om te beginnen dit: als de vrager Gods Woord in deze dingen wil laten spreken, komt hij voor onoverkomelijke bezwaren te staan. Die dingen staan niet in de Bijbel. Dat is geen Boek met een alfabetis register, waarbij men op het woord ‘dominee’ of ‘zondag’ of ‘militair’ of spoortrein kan naslaan wat wel en wat niet mag. Volgens Gods Woord mag dan op de zondag alles, omdat naar dat Woord de Sabbat of zaterdag rustdag was en niet de eerste dag der week. Wie letterlijk in zulke kwesties Gods Woord wil laten spreken, die moet heel zijn leven gaan veranderen en wijzigen.”

 

DE GELOOFSBELIJDENIS DER HERV. KERKEN IN NEDERLAND leert in artikel 7 het volgende:

“Wij geloven, dat deze Heilige Schriftuur de wil Gods volkomenlijk bevat, en dat al hetgeen de mens schuldig is te geloven om zalig te worden, daarin genoegzaam geleerd wordt. Want overmits de gehele wijze van dienst, die God van ons eist, aldaar in het lange beschreven is; zo is het de mensen, al waren het zelfs apostelen, niet geoorloofd anders te leren, dan ons nu geleerd is door de Heilige Schriftuur; ja, al ware het ook een engel uit de hemel, gelijk de apostel Paulus zegt. (Gal.1:6-9).

Want terwijl het verboden is aan Gods Woord iets toe of iets af te doen, (Spr.30:5-6; Pred.3:14; Openb.22:18-19; Deut.4:2; 12:32). zo blijkt daaruit wel, dat de leer daarvan zeer volmaakt en in alle manieren volkomen is.

Men mag ook geen mensenschriften, hoe heilig zij geweest zijn, gelijkstellen met de Goddelijke Schriftuur, noch de gewoonte met de waarheid Gods, (want de waarheid is boven alles), noch de grote menigte, noch de oudheid noch de successie van tijden of personen, noch de conciliën, decreten of besluiten; want alle mensen zijn uit zichzelven leugenaars en ijdeler dan de ijdelheid zelve. (Jer.9:4,5; 17:5,7; Rom. 3:4).

Daarom verwerpen wij van ganser harte al wat met deze onfeilbare regel niet overeenkomt, gelijk de apostelen ons geleerd hebben, zeggende: “Beproef de geesten of zij uit God zijn”. Insgelijks: iemand tot ulieden komt en deze leer niet brengt, ontvangt hem niet in uw huis”.” (1 Joh.4:1,5,6; 2 Joh.:9-11).

 

(De tekstvermeldingen werden door mij toegevoegd. Dit is een prachtige geloofsbelijdenis en is geheel in overeenstemming met het Woord van God. Het is alleen zo jammer dat zij deze theorie nog niet in praktijk hebben gebracht. Aan theorie alleen heeft men niets). (Zie ook Jacobus 1:22-25; 2:14-26).

 

KARDINAAL -AARTSBISSCHOP JAMES GIBBONS: “De katholieke kerk leert zeer juist, dat de Zaligmaker en Zijn apostelen ons enige verplichtingen hebben opgelegd, die niet in de H.Schrift staan opgetekend...... Wij komen daarom tot de slotsom, dat de H. Schrift alléén geen voldoende geloofsregel zijn kan,…...” (Uït: “Het geloof onzer vaderen”, blz.107. Uitg.: Wed. J.R. van Rossum, 1932).

(Deze woorden spreken voor zichzelf en behoeven geen nadere uitleg).

 

ALBERT SMITH, secretaris van Kardinaal Gibbons, schrijft in een brief d.d. 10 febr. 1920: “U kunt ervan overtuigd zijn, dat uw vrienden Zevende- Dags Adventisten u de waarheid vertellen, wanneer zij zeggen dat de Katholieke Kerk de dag van aanbidding veranderd heeft van de Joodse sabbat naar de Christelijke zondag. Indien Protestanten de Bijbel zouden willen volgen, zouden ze God aanbidden op de Sabbatdag. Door de zondag te vieren volgen zij een wet van de Katholieke Kerk. Gedurende de eerste drie eeuwen hebben gewoonte en overlevering de zondag gewijd aan de dienst van God. In het jaar 300 maakte het Concilie van Elvira deze Wet definitief.”

 

De “Catechismus van het Concilie van Trente” zegt: “De Kerk van God heeft het goedgedacht, de viering en waarneming van de sabbat over te dragen op de zondag.”

 

Op de pagina’s 3 t/m 7 van het boekje:”The Christian Sabbath” (De Christelijke Sabbat), een Rooms—Katholieke uitgave, staan o.a. de volgende uitspraken: “De Adventisten zijn de enige groep Christenen met de Bijbel als hun leermeester, die op zijn bladzijden geen bevel vinden voor het veranderen van dag van de Zevende naar de Eerste. Vandaar hun benaming “Zevende- Dags Adventisten”. Hun voornaamste beginsel bestaat in het afzonderen van de zaterdag voor de openbare eredienst aan God, in overeenstemming met het uitdrukkelijke gebod van God Zelf. Het is verscheidene malen herhaald in de heilige boeken van het Oude en Nieuwe Testament, duizenden jaren lang letterlijk gehoorzaamd door de Kinderen Israëls tot op deze dag, en ondersteund door de leer en gewoonte van de Zone Gods toen Deze op aarde was.

 

Aan de andere kant heeft de Protestantse wereld, de Adventisten uitgezonderd, met dezelfde Bijbel als hun geliefkoosde en onfeilbare leermeester, sedert hun opkomst in de zestiende eeuw, met de door – de – tijd – vereerde gewoonte van het Joodse volk voor ogen, door hun handelwijze de dag, genoemd voor de dienst aan God, verworpen en, in duidelijke tegenspraak met Zijn geboden, voor Zijn dienst een dag aangenomen waar voor dat doel niet eenmaal naar wordt verwezen in de bladen van het Heilig Boek.

 

De Israëliet eerbiedigt alleen het gezag van het Oude Testament, maar de Adventist, die een Christen is, aanvaardt het Nieuwe Testament op dezelfde grondslag als het Oude, namelijk evenzo als een geïnspireerd verslag. Hij gelooft, dat de Bijbel, zijn leermeester, bestaat uit twee delen; dat de Verlosser gedurende Zijn sterfelijk leven nooit enig andere dag heeft gehouden dan de zaterdag. De Evangeliën bevestigen van Hem duidelijk dit feit; terwijl op de bladzijden van de Handelingen der Apostelen, de Zendbrieven en De Openbaring niet een spoor van een regeling gevonden kan worden die de zaterdag rangschikking omverwerpt. Om die reden leiden de Adventisten, gelijk de Israëlieten, hun belijdenis af uit het Oude Testament, welk standpunt bevestigd wordt door het Nieuwe Testament, dat, door het leven en de gewoonte van de Verlosser en Zijn apostelen, ten volle de lering ondersteunt van het Heilig Woord gedurende bijna een eeuw van de Christelijke tijdrekening.”