Aanhangsel

 

De profetie der 2300 jaardagen

 

Daniël 8 bevat in het kort de profetische geschiedenis van de tijd van Daniël tot aan het einde der wereld. Onder de symbolen van de ram, geitenbok en de grote hoorn wordt de geschiedenis van Medo-Perzië, Griekenland en Rome beschreven. Al deze machten, brachten verdrukking en vervolging over Gods volk, terwijl Rome in zijn heiden­se en pauselijke vorm, in het bijzonder door zijn anti-christelijke handelingen op de voorgrond trad. Op de vraag hoe lang dit verwoestende werk tegen God en Zijn volk zou duren, werd het antwoord gegeven: "Tot tweeduizend en driehonderd avonden en morgens: dan zal het heiligdom gerechtvaardigd (in rechten staat hersteld) worden. " (Daniël 8:14).

 

De profetische ketting van hoofdstuk 8 loopt parallel met hoofdstuk 7. In dit laatste hoofdstuk zagen wij, dat Rome zijn. werk tot het onderzoekend oordeel in de hemel voortzet. Als hij de gerichtsscène zag, verklaarde Daniël: "Ik bleef toekijken in de nachtgezichten en zie, met de wolken des hemels kwam iemand gelijk een mensenzoon; hij begaf zich tot de Oude van dagen, en men leidde hem voor dezen" (Daniël 7:13). In het achtste hoofdstuk wordt Daniël getoond, hoe Rome zijn werk tegen de waarheid Gods zou voortzetten, totdat de tijd van de reiniging van het heiligdom kwam. In overeenstemming met de hebreeuw­se symbolen, karakteriseert deze gebeurtenis Christus, wan­neer Hij als Hogepriester het heilige der heilige van het hemelse heiligdom binnengaat, om het werk van het onder­zoekend oordeel en van de laatste verzoening voor Gods volk te verrichten. Daarom is het komen van Christus tot de Oude van dagen in het visioen van Daniël 7:13 en het ko­men van Christus als Hogepriester in het heilige der heili­ge volgens Daniël 8:14, een beschrijving van dezelfde gebeurtenis.

 

Er is echter een moeilijkheid in Daniël 8, want de profeet raakte uitgeput, voordat de engel zijn verklaring van het visioen kon beëindigen. Aangaande de 2300 dagen werd geen uitgangspunt gegeven. "En ik Daniël, was uitge­put en was enige dagen ziek; daarna stond ik op en verrichtte den dienst bij den Koning. En ik was verbijsterd over het gezicht, maar niemand merkte het." (Daniël 8:27).

Luther: (Ik was verwonderd over het gezicht, maar niemand legde het mij uit). Toen de profeet weer hersteld was, zocht hij de Here opnieuw in gebed en vroeg om een verklaring van het visioen der 2300 jaardagen. In antwoord op Daniels bede werd dezelfde engel gezonden, die sprak: ".…...  Daniël, nu ben ik uitgegaan om u de zin te doen verstaan.... versta dan dit woord en merk op dit gezicht" (Dan. 9:22-23). Laat ons daarom eens de verklaring van Daniël 9 lezen:

 

“Zeventig weken zijn bepaald over uw volk en uw heilige stad, om de overtreding te voleindigen, de zonde af te sluiten, de ongerechtigheid te verzoenen, en om eeuwige gerechtigheid te brengen, gezicht en profeet te bezegelen en iets allerheiligst te zalven.

Weet dan en versta: vanaf het ogenblik, dat het woord uitging om Jeruzalem te herstellen en te herbouwen tot op een gezalfde, een vorst, zijn zeven weken; en tweeenzestig weken lang zal het hersteld en herbouwd blijven, met plein en gracht, maar in de druk der tijden.
En na de tweeenzestig weken zal een gezalfde worden uitgeroeid, terwijl er niets tegen hem is; en het volk van een vorst die komen zal, zal de stad en het heiligdom te gronde richten, maar zijn einde zal zijn in de overstroming; en tot het einde toe zal er strijd zijn: verwoestingen, waartoe vast besloten is.

En hij zal het verbond voor velen zwaar maken, een week lang; in de helft van de week zal hij slachtoffer en spijsoffer doen ophouden; en op een vleugel van gruwelen zal een verwoester komen, en wel tot aan de voleinding toe, en waartoe vast besloten is, dat zal zich uitstorten over wat woest is." (Daniël 9:24-27)

 

Vers 25: Deze tijdsperiode zou beginnen, "vanaf het ogenblik, dat het woord uitging om Jeruzalem te herbouwen". Dit decreet waarvan Ezra 7:12-26 gewag maakt, werd in 457 v.Chr. door de koning van Perzië, Artaxerxes, uitge­vaardigd en trad in de herfst van datzelfde jaar in werking. Vers 24: Zeventig profetische weken of 490 jaren (elke profetische dag is gelijk aan één jaar, zie Numeri 14:34; Ezechiël 4:6) van de 2300 jaren waren voor de Joden be­stemd.

 

Vers 25: Vanaf het bevel om Jeruzalem weer te herbouwen (457 v.Chr.) tot de doop van Christus, zijn 69 profe­tische weken of 483 jaren. In overeenstemming daarmee werd Christus als Messias gedoopt en gezalfd in het jaar 27 n.Chr.

 

Vers 27: Gedurende één profetische week, of 7 jaren werd de uitnodiging door het evangelie aan de Joden gericht. Na Zijn doop predikte Christus aan de Joden persoonlijk drieënhalf jaar. Na Zijn dood predikten de apostelen nog eens drieënhalf jaar. Door de martelaarsdood van Stefanus, in 34 n.Chr., bezegelden de Joden hun verwerping van het evangelie en de apostelen vluchtten uit Jeruzalem vanwege de vervolgingen, en "trokken het land door het evangelie ver­kondigende" (Handelingen 8:4).

Vanaf dat moment werd het evangelie aan de heidenen verkondigd. In het midden van de profetische week, d.w.z. van 27 - 34 n.Chr. werd Christus gekruisigd. Door dit grote offer voor de mensheid bracht Hij een eind aan het offersysteem van het aardse heiligdom, dat gedurende zolange tijd Zijn offerdood had voorafgeschaduwd.

 

Elke bijzonderheid van de profetie betreffende de eerste komst van Christus was daarmede nauwkeurig in vervulling gegaan. Zonder twijfel, stelt dit het begin van de zeventig weken en de 2300 jaren vast in het jaar 457 voor Chr. Zo­doende is het duidelijk, dat de 2300 jaardagen in 1844 eindi­gen. (Zie Chronologische kaart).

 

 

De verenigde staten in de profetie

 

"En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde en het had twee horens als die van het Lam, en het sprak als de draak. En het oefent al de macht van het eerste beest voor diens ogen uit. En het bewerkt, dat de aarde en zij, die daarop wonen, het eerste beest zullen aanbidden, welks dodelijke wonde gene­zen was. En het doet grote tekenen, zodat het zelfs vuur uit de hemel doet neerdalen en op de aarde ten aanschouwen van de mensen. En het verleidt hen. die op de aarde wonen, wegens de tekenen, die hem gegeven zijn te doen voor de ogen van het beest. En het zegt tot hen, die op de aarde wonen, dat zij een beeld moeten maken voor het beest dat de wond van het zwaard had en weer levend geworden is. En hem werd gegeven om aan het beeld een geest te geven, zodat het beeld van het beest ook zou spreken, en maken, dat allen, die het beeld van het beest niet aanbidden gedood werden." (Openbaring 13:11-15)
Het beest dat op een lam geleek, dat uit de aarde opstijgt, wijst onmiskenbaar heen op de Verenigde Staten van Ameri­ka. Let maar eens goed op de kentekenen:

 

1.  Het kreeg macht en aanzien omstreeks. 1798, toen paus Pius VI in gevangenschap kwam. (Vers 10-11).

 

2.  Het kwam op   in de nieuwe wereld. Het pauselijke beest, kwam op uit de zee, dat een symbool van de volkeren, en natiën is van de oude wereld. Maar dit nieuwe dier zag men uit de aarde opkomen, d.w.z. een voordien onbezet ge­bied, dat land, dat "de vrouw" hielp, toen deze voor de ver­volging vluchtte, die in Europa plaats vond. (Zie Openbaring 12:16-17).

 

3. Het kwam vredig tevoorschijn. Geen winden streden op de grote zee zoals Daniël steeds gezien had, als er nieuwe rijken ontstonden (Daniël 7:2). De woorden "opkomen uit de aarde", wijzen heen naar de vredige opkomst van dit
land, gelijk een plant, langzaam maar vreedzaam groeit.

 

4.  Het was voorstander van een republiek en van pro­testantisme, en dat waren de geheimen van haar macht en sterkte. Deze eigenschappen werden door zijn twee hoornen voorgesteld. Let er op dat deze hoornen ongekroond waren (vergelijk Hoofdstuk 13:1 en Openbaring 12:13). Het had een regering zonder koning en een kerk zonder paus.

 

5. Het is de leidende natie der wereld (vers 12). God zegende dit volk wonderlijk. Het vormde eens het sterkste bolwerk tegen de pauselijke onverdraagzaamheid en gods­dienstige vervolging. Onder de bescherming van de Almach­tige is het de grootste natie van alle tijden geworden.