Jonge refo's vallen voor de eenvoud van de islam

Een toenemend aantal jongeren uit de gereformeerde gezindte bekeert zich tot de islam, signaleert stichting Evangelie & Moslims. "Zij worden vooral aangetrokken door de eenvoud van het islamitische geloof'', zegt ds. Cees Rentier.

Er is nog geen sprake van massa's, maar het komt de laatste tijd wel vaker voor dat Evangelie & Moslims hoort van jongeren uit trouw kerkelijk meelevende gezinnen die zich aansluiten bij de islam. Rentier, die zich vooral baseert op gesprekken die hij heeft gehad met ouders, heeft het dan over jongeren uit de rechterflank van de Protestantse Kerk, de vrijgemaakt-gereformeerde, christelijk-gereformeerde en Nederlands-gereformeerde kerken en de Gereformeerden Gemeenten.

"Het gaat waarschijnlijk in elk geval om een tiental jongeren per jaar'', zegt Cees Rentier, als predikant verbonden aan Evangelie & Moslims, een stichting die zich inzet voor een christelijk getuigenis onder moslims. Omdat christenjongeren op steeds meer plaatsen moslimjongeren tegenkomen, verwacht Rentier dat dit aantal de komende jaren nog toeneemt.

Sinds de eerste Turkse en Marokkaanse gastarbeiders naar Nederland kwamen, gebeurde het sporadisch al wel dat Nederlandse jongens of meisjes een islamitische partner kregen, waarna zij zich nogal eens aansloten bij de islam. "Dat is niet nieuw'', zegt Rentier. "Net zoals dat we elke zomer wel horen van meisjes die in Turkije op vakantie zijn geweest en daar verliefd zijn geworden op een Turk, waarna zij zich soms bekeren tot zijn geloof.''

Maar dat reformatorische jongeren zich, na contacten met - vaak hoger opgeleide en perfect Nederlands sprekende - moslimjongeren, uit volle overtuiging aansluiten bij de islam, is wel een nieuwe ontwikkeling. "Hierbij speelt mee dat christenjongeren steeds intensiever contact krijgen met moslimjongeren: op scholen voor beroepsonderwijs, hogescholen en universiteiten bijvoorbeeld. En jongeren die op reformatorische scholen zitten, komen moslims vanzelf wel tegen tijdens vakantie- of zaterdagbaantjes.''

Juist jongeren die tijdens hun pubertijd kritisch kijken naar de kerk en het geloof van hun ouders, voelen zich nogal eens aangetrokken tot de "eenvoud en overzichtelijkheid'' van de islam, is Rentiers ervaring. "Ze kunnen daar nog steeds in God geloven, ook in Jezus, al geldt hij in de islam slechts als profeet. Zeker jongeren die aanlopen tegen wat zij zien als lauwheid en naamchristendom in hun kerk, voelen zich dan aangesproken door het feit dat je in de islam iets kunt dóen om een goed gelovige te zijn. Dat ervaren zij als concreter dan de vrijblijvendheid van het christelijk geloof.''

Rentiers ervaring is dat christelijke jongeren die moslim worden, uiteindelijk vaak nog vromer en fanatieker blijken te zijn dan de meeste Turkse en Marokkaanse migranten.

Sommige jongeren, die wat rationeler zijn ingesteld, kiezen juist voor de islam omdat het in de kerk waaruit zij afkomstig zijn "steeds meer gaat over gevoel en beleving'', zegt Rentier. "Zij voelen zich juist thuis bij de onvoorwaardelijke manier waarop moslims hun geloof beredeneren.''

Uitverkiezing
Ook zijn er - in de bevindelijk-gereformeerde hoek - jongeren die vastlopen in de leer van de uitverkiezing. "De uitverkiezing heeft nu eenmaal iets ongrijpbaars. De islam zet daar een heel concrete regel tegenover'', zegt Rentier. "Zolang je Allah als enige god erkent, berouw toont over je zonden en ijverig bent in het doen van goede daden, mag je rekenen op Allahs barmhartigheid. Hier speelt mee dat je in de islam zelf iets aan je redding kunt bijdragen, en dat is net wat zulke jongeren willen horen.''

In De Waarheidsvriend, het tijdschrift van de Gereformeerde Bond, schrijft Rentier deze week een artikel over jongeren die overgaan naar de islam. Volgende week gaat hij in dat blad in op wat kerken kunnen doen om hun jongeren 'uit de moskee' te houden. In elk geval is het belangrijk dat kerken zich gaan realiseren dat jongeren hoe dan ook met moslims in aanraking zullen komen, zegt hij. "Dat geldt ook voor kerken in dorpjes op de Veluwe, waar misschien maar drie moslimgezinnen wonen. Ook die jongeren komen op school of op hun werk moslims tegen.''

Rentier verwijst naar de tijd van de Reformatie. Net zoals de protestanten toen in prediking en catechese de verschillen tussen het protestantisme en het katholicisme uitlegden, zouden zij dat nu met de islam moeten doen, vindt hij. "Benadruk in de catechese en in de vorming van jongeren duidelijker waarom wij in de kerk Jezus volgen, en niet de weg van de sharia'', raadt hij aan. "Jongeren moeten weten wat zij kunnen zeggen als zij moslims tegenkomen en met hen in gesprek raken over het geloof.''

Zijn ervaring is echter dat kerken nogal eens huiverig zijn om de islam bespreekbaar te maken. "Maar het lijkt me toch onvermijdelijk dat je naar de Schrift kijkt vanuit de vragen die in de samenleving spelen. Als het hele Journaal gaat over wat er aan de hand is met moslims, zul je die drempel als predikant toch eens moeten nemen.''

Bovendien vindt Rentier het van belang dat er in de kerk mensen zijn die zich hebben verdiept in de islam. "Als jongeren dan in contact komen met moslims en vragen hebben over het verschil tussen christendom en islam, kan het helpen als er in de kerk een jongerenwerker is naar wie ze toe kunnen. Want de ervaring leert dat als ze eenmaal overgegaan zijn naar de islam, het erg moeilijk is om nog in gesprek te komen.''
Bron: Nederlands Dagblad