Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om jullie iets onder de aandacht te brengen.

Afgelopen week toen ik s'avonds terug kwam van de Universiteit ( waar ik studeer), zag ik in een donker hoekje een dakloze loze man liggen.Hij was ongeveer 60 jaar oud en hij lag buiten op een rooster, waar warme lucht uitkwam. Ook moest hij erg hoesten.

Ik liep op de man af en vroeg hem of hij een warme plek zocht om te overnachten. Maar hij vertelde dat hij al een warm plekje had ( het rooster waar hij op lag). Ik vroeg hem of hij hier vaker zat, en hij vertelde dat hij daar dagelijks was te vinden en dat dit zijn vaste plekje was geworden. Vervolgens begon de man te vertellen dat hij nergens meer welkom was, dat hij geen contact meer had met zijn familie en dat hij zichzelf bij het bevolkingsregister had uitgeschreven.

Hij vertelde dat hij er bewust voor had gekozen om zich af te keren van deze maatschappij.De man begon te vertellen wat er volgens hem mis was met deze maatschappij. Zo vond hij het bijvoorbeeld een leugen dat men van roken longkanker zou kunnen krijgen ( vroeger rookte men immers ook), ook vond hij dat kinderen makkelijk zelf de verantwoordelijkheid op zich zouden kunnen nemen om alcohol te drinken, en ook dronken achter het stuur zitten moest volgens hem gewoon kunnen (vroeger maakt men zich daar immers ook niet druk over).

Daarnaast was de man boos op de vervuiling in de maatschappij door o.a. het auto verkeer, waardoor het voedsel niet meer schoon en vers is .De man had vroeger een kruideniers/levensmidellen winkeltje, waar men altijd vers en schoon voedsel kon kopen, en hij walgde dan ook van al het fabrieks en blikvoedsel van tegenwoordig. De man vertelde n het verleden veel had gereisd met zijn fiets door Europa en hij was ook op andere verre plekken in de wereld!geweest o.a. Taihiti. Hij had tijdens zijn leven in de praktijk alles geleerd wat hij nodig had om te kunnen leven, en daarom had hij ook een hekel aan ons gehele onderwijssyteem, die vond hij maar nutteloos.

Ik zei dat ik in Christus geloofde. Maar de man wilde niets te maken hebben met de kerk en de regeltjes van het geloof. Hij geloofde in de eigen menselijke vrijheid, en had veel respect voor de levenswijze en religie van een of andere Indianen stam.

De man vertelde nog heeeel veel meer hij praatte aan een stuk door , wel ander-half uur lang !!!! Al die tijd had ik nauwelijks de kans gehad om iets te zeggen. Uiteindelijk stopte de man met zijn lange betoog, en heb ik hem wat geld gegeven. Hij gaf mij een vriendelijke handdruk en bedankte voor het gesprek

O ja, De naam van de man is: WILLEM. En hij leeft al 25 jaar op straat.

Wat ik de mensen ( die dit verhaal lezen) wil vragen is: Om te bidden voor Willem, dat God hem rust en vrede geeft, en hem dichter bij Christus zal brengen. Bid ook, alstublieft, voor de gezondheid voor deze man, zowel geestelijk als lichamelijk.