U bevindt zich hier: Met de moderne muziek mee?
Terug naar: Alive artikelen
Algemeen:
een compilatie van gegevens, verzameld voor de studie van de filosofie van muziek in 1972,
n.a.v. de speciaal hiervoor gegeven opdracht
© Ellen G. White EstateSilver Spring, Maryland1972 (herschreven in juni 2003)
Een woord van de samensteller
Met het oog op de naderende studie van muziek, naar aanleiding van de speciaal hiervoor gegeven opdracht, is de White Estate verzocht materialen van E.G. White te verzamelen die invloed op de zaak zouden hebben, die door de commissie bekeken zal worden. Terwijl we hiermee bezig waren, is er zowel uit gepubliceerde als niet-gepubliceerde bronnen geput. Omdat wij voornamelijk denken in termen van de duidelijke principes die de raadgevingen bevatten en ze vervolgens toepassen, kunnen deze raadgevingen een directe invloed hebben op enige van de zaken die we vóór ons liggen.We doen in dit document geen poging een algemene presentatie over muziek of een uitputtende presentatie te doen. Alles bij elkaar genomen hebben we waarschijnlijk enige goed gekozen uiteenzetting over het hoofd gezien, die in de onderhavige studie door een of ander commissielid wél ontdekt is.
We geloven echter dat in de vermeldingen die volgen, basisbeginselen worden uiteengezet die nu kunnen worden opgepakt en op een doeltreffende wijze kunnen worden toegepast. Hiermee worden de functie en eigenschappen van muziek uitgedrukt; de invloed van muziek ten goede of ten kwade; het wezenlijke gebruik van muziek in de diensten van de kerk en enige raad die van belang kan zijn voor degenen die muziek arrangeren en leiden.
In de ervaring in Indiana in 1900 en 1901 nam muziek een vooraanstaande plaats in in wat over het algemeen “the holy flesh” movement wordt genoemd (behandeld in Selected Messages, Book 2, blz. 31-39). We hebben beschrijvingen van ooggetuigen van hetgeen plaatsvond. We hebben de raadgeving van Ellen White, die gebaseerd is op een visioen dat haar in januari 1900 in Australia werd getoond, uitgerekend toen de “the holy flesh movement” begon, en op verslagen van ouderling en Mrs Haskell, die haar zeven maanden na het visioen bereikten.
Uit deze samenstelling van materialen kunnen we bepaalde beginselen ontdekken die vandaag de dag voor ons een leidraad zullen zijn.
Daarom leggen wij deze gegevens voor, zonder daarmee van plan te zijn deze compilatie uitputtend te maken, maar in een poging uitdrukking te geven aan beweringen die op de studie van deze commissie invloed zouden kunnen hebben.
A.L. White, secretaris
Ellen G. White Estate
Washington, D.C.
30 juni 1972
De kracht van het lied.
De geschiedenis van de liederen in de Bijbel is vol aanwijzingen over de toepassing en de zegeningen van muziek en zang. Vaak staat muziek op een laag peil om verkeerde doeleinden te dienen en dan wordt het een van de meest verleidelijke middelen der verzoeking. Maar op de juiste wijze gebruikt, is het een kostbare gave Gods met de bedoeling de gedachten op te voeren naar verheven, nobele onderwerpen en de ziel te inspireren en te verheffen.
Zoals de kinderen Israëls op hun tochten door de woestijn hun weg opmonterden door de muziek van het heilige lied, zo gebiedt God zijn kinderen van deze tijd eveneens door gezang blijdschap op hun pelgrimsreis te brengen. Er zijn weinig middelen die krachtiger zijn om Zijn woorden in het geheugen te prenten dan ze te herhalen in het lied. En zo’n lied bezit een wonderbaarlijke kracht. Het bezit de kracht om ruwe, ongecultiveerde naturen te overwinnen; kracht om de gedachten te verkwikken en sympathie te verwekken, harmonische samenwerking te bevorderen en duisternis en sombere voorgevoelens die de moed vernietigen en de inspanning verzwakken, te verdrijven.
Het is een van de doeltreffendste middelen om geestelijke waarheden in het hart te planten. Hoe vaak gebeurt het niet, wanneer de overbelaste ziel bijna bezwijkt, dat enkele woorden Gods in de gedachte komen – bijvoorbeeld een lang vergeten liedje uit de kindertijd – waardoor de verzoekingen hun kracht verliezen, het leven weer een andere betekenis en nieuwe doelstellingen krijgt, waardoor men aan andere zielen weer moed en blijdschap kan verschaffen!
De waarde van het lied als opvoedingsmiddel moet men nooit uit het oog verliezen. Laat men zich in het gezin toeleggen op het zingen van liederen, waardoor een prettige, zuivere atmosfeer wordt geschapen, dan zal er minder kritiek en meer opgewektheid en hoop en blijdschap zijn. Laat ook op school het lied weerklinken, dan zullen de leerlingen dichter tot God, tot hun onderwijzers en tot elkaar komen te staan.
Als onderdeel van de kerkdienst is het zingen even goed een daad van aanbidding als het gebed; ja, menig lied is een gebed. – Karaktervorming, blz. 163, 164.
Een wapen tegen ontmoediging.
Als er meer lofprijzing voor de Heer was en er veel minder ontmoedigingen op een zwaarmoedige manier werden opgezegd, zouden veel meer overwinningen worden behaald.
– Letter 53, 1896 (Evangelism, blz. 499).
Druk lof en dank uit in gezang. Wanneer u verzocht wordt, geef dan geen uiting aan uw gevoelens, maar laten wij een lied van dank aan God opzenden.
Zingen is een wapen dat we altijd kunnen toepassen tegen ontmoediging. Als wij ons hart openen voor de aanwezigheid van de Verlosser, zullen wij gezondheid genieten en Zijn zegen. – De weg tot gezondheid, blz. 143.
Doordringen van geestelijke waarheid.
Het lied is een van de doeltreffendste middelen om het hart van geestelijke waarheid te doordringen. Vaak zijn door de woorden van het heilige lied de bronnen van berouw en geloof ontsloten. – Review and Herald, 6 juni 1912.
Een middel om de christelijke ervaring in stand te houden.
Aanbid God ‘avonds en ‘s morgens samen met uw kinderen, waarbij U uit zijn Woord voorleest en Zijn lof zingt. Leer hen Gods wet te herhalen. Aangaande de geboden werd de Israëlieten opgedragen: “En gij zult ze uwen kinderen inscherpen, en daarvan spreken, als gij in uw huis zit, en als gij op den weg gaat, en als gij nederligt, en als gij opstaat” (Deut. 6:7, SV). Dienovereenkomstig schreef Mozes de Israëlieten voor om de woorden van de wet op muziek te zetten.
Als het voor Mozes van belang was de geboden in het heilige lied uit te drukken, zodat de kinderen konden leren de wet vers voor vers te zingen, naarmate zij met vastberaden tred door de woestijn stapten, hoezeer is het dan in deze tijd van belang onze kinderen Gods Woord te leren! Laat wij ons uitstrekken naar de hulp van de Heer, waarbij we onze kinderen onderrichten de geboden naar de letter na te leven. Laten wij alles doen wat in onze macht ligt om in ons gezin muziek te maken, zodat God binnen kan komen.
– Review and Herald, 8 september 1904 (Evangelism, blz. 499).
Het werk plezierig maken.
Maakt uw werk pleziering met lofliederen. – Hoe leid ik mijn kind, blz. 148.
Verjaagt de vijand.
Ik zag dat wij ons dagelijks moeten verheffen en de overhand boven de machten de duisternis moeten houden. Onze God is machtig. Ik zag dat zingen tot Gods eer vaak de vijand verjoeg en dat het loven van God hem zou doen terugtrekken en ons de overwinning zou schenken.
- Letter 5, 1850.
Het lied hielp Jezus de vijand weerstand te bieden.
Toen Christus een kind was zoals deze kinderen hier, werd Hij tot zonde verleid, maar Hij bezweek niet voor de verleiding. Toen Hij ouder werd, werd Hij verzocht, maar de liederen die Zijn moeder Hem geleerd had te zingen, kwamen in Zijn gedachten en Hij verhief Zijn stem in lofzangen. Voordat Zijn metgezellen er dan erg in hadden, zongen ze samen met Hem. God wil dat wij elke voorziening benutten die de Hemel heeft gegeven om de vijand te weerstaan. – Manuscript 65, 1901 (Evangelism, blz. 498).
De blijdschap van de hemel werd gebracht.
‘s Morgens vroeg was Hij dikwijls op eenzame plaatsen te vinden waar Hij mediteerde, de Schriften onderzocht, of in gebed verzonken was. Met gezang begroette Hij het morgenlicht. Met liederen van dankzegging vrolijkte Hij zijn werkuren op en bracht blijdschap aan de afgematten en ontmoedigden. – De weg tot gezondheid, blz. 17, 18.
Hij zong lofzangen.
Vaak uitte Hij de blijdschap in zijn hart door het zingen van psalmen en geestelijke liederen. Vaak hoorden de bewoners van Nazaret hoe Hij zong tot eer van God. Hij bleef door het lied met de hemel in contact en als zijn metgezellen klaagden over vermoeidheid, werden ze bemoedigd door de liederen die Hij zong. Zijn lofzangen schenen boze engelen te verjagen en als wierook de plaats met een aangename geur te vervullen. De aandacht van zijn toehoorders werd van hun aardse ballingschap afgewend en gericht op het hemels tehuis.
– Jezus - De Wens der eeuwen, blz. 51.
Door middel van liederen werden lessen gegeven.
Terwijl de Israëlieten door de woestijn trokken, werden hun vele kostelijke lessen gegeven door middel van het lied. Bij hun bevrijding van het leger van de Farao had geheel Israël ingestemd met het overwinningslied. Ver over de woestijn en over de zee schalde het opgewekte refrein, en de bergen weerkaatsten de hoogtepunten van de lofzang: “Zingt de Here, want Hij is hoog verheven; het paard en zijn ruiter stortte Hij in de zee”
(Exodus 15:21). Vaak werd dit lied op de reis herhaald en dan werden de harten bemoedigd en werd het geloof van de pelgrims versterkt. De geboden, gegeven op de Sinaï, vol met beloften van Gods gunst en verhalen van Zijn wonderlijke werken ten aanzien van hun verlossing, werden op goddelijk bevel op muziek gezet, terwijl de Israëlieten op de maat marcheerden wanneer zij eensgezind de lofzangen zongen.
Zo werden hun gedachten afgeleid van de beproevingen en moeilijkheden van de reis, de rusteloze, woelige geest werd gekalmeerd, de beginselen der waarheid werden in het geheugen vastgelegd en het geloof werd versterkt. Die gezamenlijke zang leerde orde en eenheid, en de mensen werden in nauwer contact met God en met elkander gebracht.
– Karaktervorming, blz. 38.
In de scholen van de profeten: deel van het onderwijsprogramma.
Zowel op school als in het gezin gaf men hoofdzakelijk mondeling onderwijs; maar de jeugd werd ook onderwezen in het lezen van de Hebreeuwse geschriften en zij konden de perkamentrollen der boeken van het Oude Testament voor hun studie raadplegen. De voornaamste studieonderwerpen op deze scholen waren de wet van God, met de aan Mozes gegeven toelichtingen, gewijde geschiedenis, gewijde muziek, en dichtkunst.
– Karaktervorming, blz. 46.
Wat muziek tot stand bracht.
Een geheiligd verstand bracht uit Gods schatkamer oude en nieuwe dingen te voorschijn, en Gods Geest kwam tot uiting in profetie en gewijde zang.
De muziek was bedoeld om een heilig doel te dienen, om de gedachten te leiden naar alles wat zuiver, edel en verheffend is, en om in de ziel toewijding en dank aan God te kweken. Wat een tegenstelling met de hedendaagse muziek! Hoeveel mensen gebruiken deze gave om zichzelf te verheffen, in plaats van God te verheerlijken! Liefde voor muziek maakt dat onbedachtzamen samengaan met liefhebbers der wereld in vermakelijkheidsinstellingen, waarheen God zijn kinderen verbiedt naartoe te gaan. Zo wordt datgene wat een zegen kan zijn bij het juiste gebruik, een van de meest succesvolle middelen waardoor satan de geest afbrengt van de plicht en het overdenken van hemelse dingen. Muziek maakt deel uit van de aanbidding van God in de hemel, en in onze liederen moeten we trachten zoveel als mogelijk is de harmonie van de hemelse koren te benaderen. De juiste oefening van de stem is een belangrijk deel van de opvoeding en moet niet verwaarloosd worden. Zingen is als deel van de eredienst evenzeer een vorm van aanbidding als het gebed. Het hart moet voelen wat in het lied leeft om er op de juiste wijze uiting aan te geven. – Patriarchen en profeten, blz. 546.
Terugkijken.
De reis naar Jeruzalem, op de eenvoudige, patriarchale wijze, te midden van de schoonheid der lente, de rijkdommen van de midzomer, of de rijpende pracht van de herfst, was een verrukking. Daar kwamen zij, vanaf de grijsaard tot het kleine kind, met de offers der dankbaarheid, om God te ontmoeten in Zijn heilige woonstee. Gedurende de reis werden de ervaringen uit het verleden, de verhalen waar oud en jong nog altijd zoveel van houden, opnieuw aan de Hebreeuwse kinderen verteld. De liederen die hen op de tocht door de woestijn bemoedigd hadden, werden gezongen. De geboden Gods weerklonken in een gemeenschappelijke zang, en, verbonden met de gezegende invloeden der natuur en de genoegens van de gezellige omgang met vrienden en kennissen, werden deze voorgoed gegrift in het geheugen van alle kinderen en jonge mensen. – Karaktervorming, blz. 41.
Heldere intonaties – Duidelijke voordracht.
Geen woorden kunnen de innige zaligheid van oprechte aanbidding behoorlijk uitdrukken. Wanneer menselijke wezens met de geest en het verstand zingen, stemmen hemelse zangers mede in, en voegen hun stemmen bij het danklied. Hij, Die ons alle gaven geschonken heeft, welke ons instaat stellen om mede-arbeiders Gods te zijn, verwacht van Zijn dienstknechten dat zij hun stemmen zullen oefenen, opdat zij op zulk een wijze zullen kunnen spreken en zingen, dat iedereen het kan verstaan. Het is geen hard zingen, dat nodig is, maar heldere intonatie, correcte uitspraak, en duidelijke voordracht. Laat iedereen tijd besteden om zijn stem te oefenen, opdat Gods lof in heldere, zachte tonen gezongen kan worden, en niet hard en schel, zodat het het oor onaangenaam aandoet. De gave om te zingen, is Gods gave; laat die aangewend worden om Hem te verheerlijken. – Getuigenissen - deel 9, blz. 126, 127.
Elementen van doeltreffende muziek.
Muziek kan een belangrijke macht ten goede zijn; toch halen wij niet het beste uit deze tak van aanbidding. Het zingen wordt over het algemeen uit een opwelling gedaan of om aan bijzondere doelen te beantwoorden. Bij andere gelegenheden zijn degenen die zingen aan zichzelf overgelaten en sukkelen voort en de juiste uitwerking van de muziek op de geest van de aanwezigen gaat verloren. Muziek zou schoonheid, pathos en kracht moeten hebben. Laten de stemmen zich verheffen in gezangen van lof en toewijding. Roep, indien uitvoerbaar, de hulp in van instrumentale muziek en laat de prachtige harmonie tot God als een aanvaardbaar offer opstijgen.
Soms is het echter moeilijker de zangers te disciplineren en hen goed te laten blijven functioneren dan om de gewoonten van gebed en vermaning te verbeteren. Velen willen de dingen op hun eigen manier doen; zij verzetten zich tegen raad en zijn ongeduldig onder leiderschap. Goedgerijpte plannen zijn nodig in de dienst aan God. Gezond verstand is een voortreffelijk ding bij de aanbidding van de Heer.
- Gospel Workers, blz. 325 (1892) (Evangelism, blz. 505).
Doeltreffend pathos.
Er zijn een grote pathos en muziek in de menselijke stem, en als de leerling zich vastbesloten inspant, zal hij spraak- en zanggewoonten aanleren die voor hem een kracht zullen zijn om zielen voor Christus te winnen. – Manuscript 22, 1886 (Evangelism, blz. 504).
Geen volume maar verfijnde eigenschappen.
Er kan in het zingen belangrijke verbetering gebracht worden. Sommigen denken dat hoe luider ze zingen, hoe meer muziek ze maken; maar geluid is geen muziek. Goed zingen is zoals de muziek van de vogels, ingetogen en melodieus. In sommige van onze kerken heb ik solos gehoord die volledig ongeschikt waren voor de dienst in het huis van de Heer. De lang aangehouden noten en de ongewone klanken die bij opera-achtig zingen gebruikelijk zijn, zijn niet aangenaam voor de engelen. Zij scheppen er behagen in de eenvoudige lofliederen te horen die op een natuurlijke toon worden gezongen. De liederen waarin elk woord op een heldere manier, met een muzikale klank, wordt geuit, zijn de liederen waarbij zij met ons inzetten. Zij zingen het refrein mee dat uit het hart, met de geest en het verstand wordt gezongen. – Manuscript 91, 1903 (Evangelism, blz. 510).
Plechtige ernst en eerbied.
Het lied dat uit veler harten duidelijk en bezield gezongen wordt, is één van Gods middelen in het werk der zielenredding. Gedurende de gehele dienst moeten plechtige ernst en eerbied overheersen, als gebeurde dat in zichtbare tegenwoordigheid van de Meester der vergaderingen. – Uit de schatkamer der getuigenissen, deel II (oude Nederlandse versie).
Melodieus en duidelijk.
Ik ben verheugd dat in de Healdsburg school een musicaal element is ingebracht. In elke school is onderricht in zang in belangrijke mate nodig. Er zou meer belangstelling voor de oefening van de stem moeten zijn dan op dit moment over het algemeen aan de dag wordt gelegd. Studenten die hebben geleerd melodieus en duidelijk aangename gospelsongs te zingen, kunnen als zingende evangelisten veel goeds doen. Ze zullen veel gelegenheden ontdekken om het talent dat God hen heeft gegeven, te gebruiken. Daarbij zullen ze melodie en zonneschijn brengen naar veel eenzame plaatsen, verduisterd door zonde, nood en verdriet; het lied naar degenen die zelden het voorrecht hebben naar de kerk te gaan.
Studenten, ga langs heggen en wegen. Tracht zowel de hogere als lagere klassen te bereiken. Ga de huizen van de rijken en armen binnen, en als jullie in de gelegenheid zijn, vraag dan: “Zou u ons graag horen zingen? Wij zouden blij zijn met u een zangdienst te houden”. Wanneer dan de harten verzacht zijn, is de weg voor jullie misschien geopend om een paar woorden van gebed te doen en Gods zegen te vragen. Niet velen zullen weigeren.
Zulk dienstwerk is onvervalst zendingswerk. Het is Gods verlangen dat ieder van ons bekeerd wordt en ijverig leert deel te nemen aan zendingswerk. Hij zal ons in deze dienst aan anderen zegenen, en wij zullen Zijn heil zien.
– Review and Herald, 27 augustus 1903 (Gedeelte in Evangelism, blz. 504).
Een van de talenten, door God toevertrouwd.
De menselijke stem die zingt is een van de talenten die God ons heeft toevertrouwd om tot Zijn eer te gebruiken. Voor de vijand van de gerechtigheid is dit talent in zijn dienst van groot belang. Daarbij wordt datgene wat de gave van God is, om een zegen voor zielen te zijn, bedorven en misbruikt en dient het het doel van satan. Dit talent van de stem is een zegen als het aan God wordt gewijd om Zijn zaak te dienen. – Letter 62, 1893 (Evangelism, blz. 498).
Het zingen door koor en gemeente.
Er moeten enigen gekozen worden, die in de bijeenkomsten deelnemen aan een zangdienst. En laat het zingen begeleid worden door muziekinstrumenten, die met bekwaamheid bespeeld worden. Wij moeten het gebruik van instrumenten in ons werk niet tegenstaan. Dit deel van de dienst moet met zorg geleid worden; want het is het loven van God door middel van gezang.
Het zingen moet niet altijd door enige weinigen gedaan worden. Zo dikwijls als mogelijk is, moet de gehele gemeente instemmen. – Getuigenissen, deel 9, blz. 127.
De zangdienst.
Het zingen moet niet slechts door enige weinigen gedaan worden. Alle aanwezigen moeten worden aangemoedigd aan de zangdienst mee te doen.
– Letter 157, 1902 (Evangelism, blz. 507),
Meer over muziekinstrumenten.
Laat het talent van zang in werking gezet worden. Het gebruik van muziekinstrumenten is in het geheel niet aanstootgevend. Hiervan werd in oude tijden bij godsdienstoefeningen gebruik gemaakt. De aanbidders loofden God met citer en cimbaal, en muziek zou in onze diensten haar eigen plaats moeten hebben. Zij zou aan de belangstelling toevoegen.
– Letter 132, 1898 (Evangelism, blz. 500-501).
Instrumentale muziek op de Generale Conferentie van 1905.
Ik ben verheugd de muziekinstrumenten te horen die u hier heeft. God wil graag dat wij deze hebben. Hij wil dat wij Hem met hart, ziel en stem loven, waarbij wij Zijn naam voor de wereld loven. – Review and Herald, 15 juni 1905 (Evangelism, blz. 503).
Het uitschreeuwen van heilige woorden uit lofzangen.
Muziek maakt deel uit van de aanbidding van God in de hemel, en in onze liederen moeten we trachten zoveel als mogelijk is de harmonie van de hemelse koren te benaderen.
Ik ben vaak gepijnigd met ongeoefende stemmen, waarbij de hoogste toon werd aangegeven en de heilige woorden van een of andere lofzang letterlijk werden uitgeschreeuwd. Hoe ongeschikt zijn deze scherpe, krakende stemmen voor de plechtige, vreugdevolle aanbidding van God. Ik verlang ernaar mijn oren dicht te stoppen of van de plek weg te vluchten en ik ben blij wanneer deze pijnlijke oefening voorbij is.
Degenen die zang tot een deel van goddelijke aanbidding maken, zouden gezangen moeten uitzoeken met muziek die geschikt is voor de gelegenheid, geen begrafenistonen, maar vrolijke en toch plechtige melodieën. De stem kan en zou moeten worden getemperd, verzacht en gedempt. – Signs of the Times, 22 juni 1882 (Evangelism, blz. 507-8).
Geen vals en wanklankig zingen.
Ik zag dat allen moeten zingen met de geest, en ook met begrip. Vals en wanklankig zingen behaagt God niet. Harmonie is meer naar Zijn behagen dan disharmonie. En hoe meer Gods volk streeft naar correct, harmonieus zingen, des te meer wordt Hij verheerlijkt, de gemeente gezegend, terwijl ongelovigen gunstig beïnvloed worden.
– Uit de schatkamer der getuigenissen, deel II (oude versie), blz. 44.
Zing met de geest en het verstand.
Huur geen muzikanten uit de wereld in als dit mogelijk kan worden vermeden. Breng zangers bijeen die met de geest en ook met het verstand zullen zingen. Het extra vertoon dat u soms maakt, brengt onnodige uitgaven met zich mee. Van de broeders en zusters moet niet worden gevraagd hieraan tegemoet te komen en u zal ontdekken dat na een tijdje ongelovigen niet bereid zullen zijn geld te geven om in deze uitgaven te voorzien.
- Letter 51, 1902 (Evangelism, blz. 509).
A. De muziek op de Indiana Camp Meeting van 1900, beschreven door ooggetuigenHaar bijna overweldigende invloed.
Er is een grote kracht die met de beweging [Holy Flesh] gepaard gaat, die hier in de maak is.
Zij zou bijna iedereen haar sfeer binnenbrengen, als men zich hiervan al enigszins bewust was en met de geringste mate van instemming zit en luistert; dit vanwege de muziek die ingebracht wordt om tijdens de ceremonie gespeeld te worden. Ze hebben een orgel, één basviool, drie fiedels, twee fluiten, drie tamboerijnen, drie hoornen en een grote bastrommel, en misschien ook andere instrumenten die ik niet genoemd heb. Ze zijn evenzeer geoefend in hun muziek als welk koor van het Leger des Heils dan ook dat u ooit heeft gehoord. In feite is hun poging tot opwekking eenvoudigweg een volledige kopie van de methode die het Leger des Heils gebruikt. Als ze een hoge toon aanslaan, kan men geen woord horen van het zingen dat de gemeente doet, noch wat dan ook horen, tenzij het kreten van half krankzinnigen zijn. Na een oproep om naar voren te komen voor gebeden, zouden altijd een paar van degenen die de leiding hebben naar voren komen en anderen overhalen ook te komen. Dan zouden ze op de muziekinstrumenten beginnen te spelen, totdat je jezelf niet kon horen denken. Onder de opwinding van deze druk krijgen ze dan steeds weer een groot gedeelte van de gemeente naar voren. – Het verslag van S.N. Haskell aan E.G. White, 25 september 1900.
Dansmelodieën en heilige woorden.
We hebben een grote trommel, twee tamboerijnen, een grote basfiedel, twee kleine fiedels en twee kometen (?). Ze hebben “Garden of Spices” als zangboek en spelen dansmelodieën op heilige woorden. Ze hebben nog nooit onze eigen zangboeken gebruikt, behalve wanneer de ouderlingen Breed of Haskell spreken. Dan openen en sluiten ze met een gezang uit ons boek, maar alle andere liederen zijn uit het andere boek. Ze roepen Amens en “Prijs de Heer”, “Glorie aan God”, net als in een dienst van het Leger des Heils. Het is kwellend voor de ziel.
De leerstellingen die worden gepreekt, komen overeen met de rest. “De arme schapen zijn werkelijk verward.” – Het verslag van Mrs S.N. Haskell aan Sara McEnterfer, 12 september 1900.
Levendige liederen en bij zichzelf teweeggebrachte hysterie.
Ik woonde de campmeeting van september 1900 bij die in Muncie werd gehouden. Daar was ik getuige uit de eerste hand van de fanatieke opwinding en activiteiten van deze mensen. Over het hele kampterrein hadden zich talrijke groepen mensen verspreid. Ze waren bezig met redetwisten en wanneer deze fanatiekelingen in de grote tent de diensten leidden, zweepten zij zichzelf op naar een hoge graad van opwinding doordat gebruik gemaakt werd van muziekinstrumenten zoals: trompetten, fluiten, snaarinstrumenten, een orgel en een grote bastrommel. Ze schreeuwden hun levendige liederen uit en zongen deze met behulp van muziekinstrumenten totdat ze werkelijk hysterisch werden. Vaak zag ik ze na deze ochtendbijeenkomsten, wanneer ze naar de eettent kwamen. Dan trilden ze behoorlijk, alsof ze verlammingsverschijnselen hadden.
- Verslag van Burton Wade aan A.L. White, 12 januari 1962.
B. Het commentaar van Ellen G. White op de muziek op de Indiana Camp Meeting van 1900
Een heksenketel van lawaai die de zintuigen verwart.
De zaken waarvan u heeft beschreven dat ze plaatsvonden in Indiana, daarvan de Heer heeft mij getoond dat ze vlak voor het einde van de genadetijd zouden plaatsvinden. Allerlei vreemde dingen zullen worden getoond. Er zal geschreeuw, met drums, muziek en gedans zijn. De zintuigen van weldenkende mensen zullen zo verward worden, dat men er geen vertrouwen in kan hebben dat zij de juiste beslissingen nemen. Dat wordt genoemd de werking van de Heilige Geest.
De Heilige Geest openbaart zich nooit op deze wijze, in zo’n heksenketel van lawaai.
Dit is een uitvinding van satan om de vernuftige manieren weg te moffelen waarmee hij de reine, oprechte, verheffende, veredelende, heiligende waarheid voor deze tijd probeert buiten werking te stellen. Het is beter dat de aanbidding van God nooit wordt gemengd met muziek dan dat er muziekinstrumenten worden gebruikt die het werk doen dat, zoals mij afgelopen januari getoond is, in onze campmeetings binnen wordt gebracht. De waarheid voor deze tijd heeft niets van deze soort nodig in haar werk tot bekering van zielen. Een heksenketel van lawaai schokt de zintuigen en bederft datgene wat, indien op de juiste manier geleid, een zegen zou kunnen zijn. De krachten van satanische werking vermengen zich met het kabaal en de herrie om een viering te verkrijgen, en dit wordt dan de werking van de Heilige Geest genoemd.
Deze soort aanbidding zou nooit moeten worden aangemoedigd. Dezelfde soort invloed kwam erin nadat in 1844 de tijd verstreken was. Er werden dezelfde soort vertoningen gemaakt. Men raakte opgewonden en werd bewerkt door een macht waarvan men dacht dat het de macht van God was. – Letter 132, 1900, aan S.N. Haskell (gepubliceerd in Selected Messages, Book 2, blz. 36, 37).
Muziek aanvaardbaar indien “goed geleid” tot satans valstrik gemaakt.
De Heilige Geest heeft niets van doen met een dergelijke verwarring aan lawaai en menigte van geluiden, zoals deze afgelopen januari aan mij voorbijtrokken. Satan werkt temidden van de herrie en verwarring van zulke muziek die, indien goed geleid, een lof en eerbetuiging aan God zou zijn. Hij laat deze uitwerking als die van de giftige beet van de slang zijn.
Deze dingen die er in het verleden geweest zijn, zullen er in de toekomst ook zijn. Satan zal van de muziek een valstrik maken door de manier waarop zij geleid wordt. God roept Zijn kinderen op, die het licht voor zich hebben in het Woord en in de Getuigenissen, om te lezen en na te denken en op hun hoede te zijn. Er is helder en duidelijk onderricht gegeven, zodat iedereen het kan begrijpen. De wens die jeukt om iets nieuws in het leven te roepen, resulteert echter in vreemde leerstellingen en doet op grote schaal de invloed teniet van degenen die een macht ten goede zouden zijn, als zij het beginsel van hun geloof in de waarheid vasthielden die God hen heeft gegeven.
– Letter 132, 1900 aan S.N. Haskell (gepucliceerd in Selected Messages, Book 2, blz. 37, 38). (Accent toegevoegd)
Dezen [in Indiana] werden meegesleept door een spiritistische misleiding.
– Evangelism, blz. 595.
Lawaai geen bewijs van heiliging.
Ik ben door de Heer onderricht dat deze beweging in Indiana van hetzelfde karakter is als de bewegingen in afgelopen jaren geweest zijn. In uw godsdienstige bijeenkomsten zijn er praktijken geweest die vergelijkbaar zijn met degene waarvan ik getuige ben geweest in verband met die bewegingen in het verleden . . . Er was veel opwinding, met lawaai en verwarring. Men kon niet vertellen wat er op de fluit of wat er op de harp werd gespeeld. Sommigen leken in visioen te zijn en vielen op de grond. Anderen sprongen, dansten en riepen . . .
De manier waarop de bijeenkomsten in Indiana werden uitgevoerd, met lawaai en verwarring, zijn geen aanbeveling voor oplettende, intelligente geesten. Er is niets in deze manifestaties dat de wereld zal overtuigen dat wij de waarheid hebben. Louter lawaai en geschreeuw zijn geen bewijs van heiliging of van het neerdalen van de Heilige Geest. Uw wilde uitingen veroorzaken alleen afkeer in de gedachten van ongelovigen. Hoe minder er van zulke manifestaties zijn, hoe beter dit zal zijn voor de deelnemers hieraan en voor de mensen in het algemeen . . .
Veel van zulke bewegingen zullen in deze tijd ontstaan, wanneer het werk van de Heer verheven, puur, en zuiver van bijgeloof en fabels staande zou moeten houden. We moeten op onze hoede zijn, om een nauwe relatie met Christus te onderhouden, dat we niet door satans listen verleid worden.
De Heer verlangt in Zijn dienst orde en discipline, geen opwinding en verwarring. We zijn nu niet in staat nauwkeurig de tonelen te beschrijven die in de toekomst in onze wereld opgevoerd zullen worden; maar dit weten we, dat dit een tijd is waarin we moeten waken en bidden; want de grote dag van de Heer nadert. Satan verenigt zijn krachten. We moeten bedachtzaam en stil zijn, en de door God geopenbaarde waarheden overdenken. Opwinding werkt niet ten gunste voor de groei in genade, naar ware reinheid en heiliging van de geest . . God roept Zijn kinderen op nuchter en met heilige beginselvastheid te wandelen. Zij zouden zeer voorzichtig moeten zijn de heilige leerstellingen van de waarheid niet verkeerd voor te stellen en te onteren, door vreemde opvoeringen, door verwarring en rumoer. Hierdoor worden ongelovigen tot de gedachte gebracht dat Zevende-dags Adventisten een stel fanatiekelingen zijn. Daarom wordt dit vooroordeel geschapen, waarmee wordt voorkomen dat zielen de boodschap voor deze tijd ontvangen. Wanneer gelovigen de waarheid spreken zoals zij in Jezus is, openbaren zij een heilige, bezonnen rust, geen storm van verwarring.
– General Conference Bulletin, 23 april 1901 (gepubliceerd in Selected Messages, Book 2, blz. 33-36).
Geen lichtzinnige wals of oneerbiedig lied in de scholen van de profeten.
De kunst van heilige melodie werd [in de scholen van de profeten] met grote ijver ontwikkeld. Er werd geen lichtzinnige wals gehoord, noch oneerbiedig lied dat de mens zou ophemelen en de aandacht van God zou afleiden; maar heilige, plechtige lofpsalmen, gewijd aan de Schepper, waarbij Zijn naam werd verhoogd en Zijn wonderbaarlijke werken werden verhaald. – Fundamentals of Christian Education, blz. 97.
Wanneer Satan de touwtjes in handen neemt.
Er is in een soort gezellige bijeenkomsten van een totaal verschillend karakter geweest, feesten van plezier die voor onze instituten en voor de kerk een schande waren. Trots op kleding, trots op uiterlijk, zelfvoldaanheid, lol en lichtzinnigheid worden aangemoedigd. Satan wordt als een geëerde gast onthaald en neemt bezit van degenen die deze bijeenkomsten geregeld bezoeken.
Er werd mij een gezicht van zo’n gezelschap getoond,waar degenen verzameld waren die belijden in de waarheid te geloven. Eén zat achter het muziekinstrument, en er werden liederen gespuid die van dien aard waren dat ze de engelen die toekeken zouden doen huilen. Er was vrolijkheid, er was ruw gelach, er was een overvloed aan enthousiasme en een soort van inspiratie; maar de vreugde was van dien aard als alleen satan kan veroorzaken. Dit is een enthousiasme en verdwaasdheid waarvoor allen die God liefhebben zich zullen schamen. De deelnemers worden hierdoor voorbereid tot het hebben van onheilige gedachten en daden. Ik heb reden te denken dat deze beschamende vertoning sommigen die bij dat schouwspel waren betrokken, berouwde. - Counsels to Teachers, blz. 339 (Accent toegevoegd).
Een verkeerd gebruik van muziek.
Het verontrust mij wanneer ik overal getuige ben van de lichtzinnigheid van jonge mannen en jonge vrouwen die belijden in de waarheid te geloven. God schijnt niet in hun gedachten voor te komen. Hun gedachten zijn vol dwaasheid. In hun gesprekken komt alleen maar leeg, ijdel gepraat voor. Ze hebben een scherp oor voor muziek en satan weet welke organen hij moet inroepen om de geest op te wekken, te overheersen en te betoveren, zodat er niet naar Christus wordt verlangd. De geestelijke verlangens van de ziel naar goddelijke kennis, naar een groei in genade zijn onvoldoende.
Mij werd getoond dat de jeugd sterker stelling moest nemen en van Gods woord hun raadsman en gids moesten maken. Er rusten ernstige verantwoordelijkheden op de jongeren die zij lichtvaardig opvatten. De invoering van muziek in hun huis, is het middel geweest dat hun geest van de waarheid afleidde, in plaats van tot heiligheid en godsvrucht op te wekken. Lichtzinnige liedjes en de populaire bladmuziek van vandaag lijkt goed op hun smaak afgestemd. De muziekinstrumenten hebben tijd in beslag genomen die aan het gebed gewijd had moeten zijn.
Muziek is, als zij niet verkeerd gebruikt wordt, een grote zegen; maar als er verkeerd gebruik van wordt gemaakt is zij een vreselijke vloek. Zij is opwindend, maar verschaft niet die kracht en moed die de christen alleen bij de troon van genade kan vinden, terwijl hij nederig zijn behoeften kenbaar maakt en onder hevige tranen en gehuil om kracht van de hemel smeekt om tegen de krachtige verleidingen van de boze gesterkt te worden. Satan leidt de jonge gevangene. O, wat kan ik zeggen om hen te leiden, zodat zijn macht die hen verdwaast gebroken kan worden! Hij is een ervaren charmeur die hen meetroont naar de ondergang.
– Testimonies, Vol. 1, blz. 496-497 (Accent toegevoegd).
Satan maakt ervan gebruik om toegang te verkrijgen.
Eeuwige dingen zijn voor de jeugd van weinig belang. Engelen van God zijn in tranen wanneer zij de woorden en daden van belijdende christenen in de boekrol opschrijven. Er zweven engelen rondom het huis daarginds. De jeugd is daar bijeen; daar is het geluid van vocale en instrumentale muziek. Er zijn christenen samengekomen, maar wat is dat wat je hoort?
Het is een lied, een lichtzinnig liedje, geschikt voor de danszaal. Zie, de reine engelen scharen zich met hun licht dichter rondom hen en duisternis omgeeft degenen die in dat huis aanwezig zijn. De engelen trekken zich van het tafereel terug. Er is droefheid op hun gezicht. Kijk, ze huilen. Dit heb ik zich een aantal keer zien herhalen, steeds in de rijen van sabbatvierders en in het bijzonder in _____
Muziek heeft de uren in beslag genomen die aan het gebed gewijd hadden moeten zijn. Muziek is de afgod die veel belijdende sabbatvierende christenen aanbidden. Satan heeft geen bezwaar tegen muziek als hij hiervan een kanaal kan maken waardoor hij toegang tot de geest van de jeugd kan verkrijgen.
Alles wat ook maar ook de gedachten van God zal afleiden en en de tijd in beslag zal nemen die aan Zijn dienst gewijd zou moeten zijn, zal aan zijn doel beantwoorden. Hij werkt met de middelen die de sterkste invloed zullen uitoefenen en de grootste aantallen mensen in een aangename verdwaasdheid doen zijn. Hierbij zijn ze door zijn macht verlamd. Wanneer zij in een goede vertolking wordt omgezet, is muziek een zegen; maar zij is vaak tot een van satans aantrekkelijkste middelen gemaakt om zielen in zijn macht te krijgen. Wanneer zij verkeerd gebruikt wordt, brengt zij de niet-toegewijde tot trots, ijdelheid en dwaasheid. Wanneer haar wordt toegestaan de plaats van wijding en gebed in te nemen, is zij een verschrikkelijke vloek.
Jonge mensen komen samen om te zingen en, al zijn ze belijdende christenen, onteren veelvuldig God en hun geloof door hun lichtzinnige gesprekken en hun muziekkeuze. Heilige muziek is niet op hun smaak afgestemd. Ik werd naar de eenvoudige leer van Gods woord geleid, waaraan ongemerkt voorbij is gegaan. In het oordeel zullen al deze geïnspireerde woorden degenen die er geen acht op hebben geslagen, veroordelen. – Testimonies, Vol. 1, blz. 585-586 (Accent toegevoegd).
Ordinaire liedjes en obscene gebaren.
Onder de gevaarlijkste oorden van plezier bevindt zich het theater. In plaats van een school van moraliteit en deugd, zoals zo vaak wordt beweerd, is het juist het broeinest van immoraliteit. Slechte gewoonten en zondige neigingen worden met dit vermaak bevestigd en versterkt. Ordinaire liedjes, obscene gebaren, uitdrukkingen en houdingen bederven de fantasie en verlagen de zedelijke beginselen.
Elke jongeling die gewoon is zulke vertoningen bij te wonen, zal in beginsel bedorven worden. Er is in ons land geen invloed die krachtiger is om de fantasie te vergiftigen, godsdienstige indrukken teniet te doen en het plezier in de rustige genoegens en ingetogen werkelijkheden van het leven af te stompen dan het plezier dat het theater biedt. De liefde voor deze schouwspelen neemt toe met elk genoegen, zoals het verlangen naar sterke drank met het gebruik ervan sterker wordt. – Testimonies, Vol. 4, blz. 652-653 (Accent toegevoegd).
Israël bekoord door heidense muziek.
Bileam wist dat de voorspoed van Israël afhing van het naleven van de wet van God, en dat er geen manier was om een vloek over hen te brengen dan door hen tot overtreding te verleiden. Hij besloot zich van Balak’s beloning en de begunstiging die hij wenste te verzekeren, door de Moabieten raad te geven welke weg te volgen om de vloek over Israël te brengen. Hij raadde Balak aan een afgodisch feest ter ere van hun afgoden af te kondigen en hij zou de Israëlieten overhalen hierbij aanwezig te zijn, zodat zij in de muziek genot zouden vinden. Dan zouden de mooiste Midianitische meisjes de Israëlieten verleiden om de wet van God te overtreden en zichzelf te verontreinigen, en hen ook beïnvloeden aan afgoden te offeren. Deze satanische raadgeving slaage maar al te goed.
– Spiritual Gifts, Vol. 4, blz. 49 (Accent toegevoegd).
Bekoord door de muziek en de dansen, door de schoonheid der heidense meisjes, lieten ze hun trouw aan Jehova los. – Patriarchen en profeten, blz. 411.
Muzikaal vermaak moet in een godsdienstige sfeer zijn.
Mij is geopenbaard dat niet alle gezinnen die een kennis van de waarheid hebben, deze waarheid in praktijk brachten. Elk talent dat invloed kan hebben moet oprecht worden gekoesterd, met het doel zielen aan de zijde van Christus bijeen te brengen. Jonge mannen en jonge vrouwen, wees niet van mening dat jullie met jullie muzikale vermaak zoals in ____ aanvaardbaar zendingswerk doen. Er is een geest in gekomen die van een andere orde is. Dertig jaar geleden hadden we deze zelfde geest het hoofd te bieden en we hebben er in Battle Creek resoluut tegen getuigd.
Er zou in onze bijeenkomsten een uitgesproken godsdienstig element moeten worden aangemoedigd. Steeds weer is mij op een overduidelijke manier licht gegeven. Dertig jaar geleden, toen sommigen samen zouden komen voor een zangavond, werd de geest van hofmakerij toegestaan binnen te komen en er werd grote schade aan zielen gedaan, waarvan sommigen zich nooit hebben hersteld. – Manuscript 57, 1906.
Het gevaar van werelds vermaak.
Het is niet veilig voor de werkers van de Heer om aan werelds vermaak deel te nemen. Banden met wereldsgezindheid op muzikaal gebied wordt door sommige Sabbatvierders als onschuldig gezien. Zulke mensen bevinden zich echter op gevaarlijke grond. Satan probeert zo mannen en vrouwen op een dwaalspoor te brengen, en op deze manier heeft hij de zielen beheerst. Zo aangenaam, zo geloofwaardig is het werk van de vijand dat zijn listen niet worden vermoed en veel kerkleden worden meer liefhebbers van genot dan mensen die God liefhebben. – Manuscript 82, 1900.
Eigenschappen van aanvaardbare seculiere muziek.
Ongeveer een uur lang trok de mist niet op en de zon drong er niet doorheen. Toen vermaakten de muzikanten [op het schip] die de boot op deze plek zouden verlaten, de ongeduldige passagiers met muziek, goed gekozen en goed gespeeld. Zij was niet onaangenaam voor de zintuigen zoals de avond ervoor, maar was aangenaam en streelde werkelijk de zintuigen, omdat zij muzikaal was.
– Letter 6b, 1893, blz. 2, 3 (geschreven vanaf de aanlegplaats in Nieuw Zeeland in februari 1893).
Mooie instrumentale muziek in de Swiss Beer Garden.
Dezelfde avond was er mooie muziek en vuurwerk dichtbij, aan de overkant van de weg. Er is een grote biertuin die in het bezit is van de stad en door haar geleid wordt. Deze tuin is aantrekkelijk gemaakt met bloemen en struiken en bomen die een aangename schaduw geven. Er zijn stoelen die plaats bieden aan honderden mensen en kleine ovalen tafels zijn voor deze stoelen geschikt en deze zeer mooie instrumentale muziek wordt door de band gespeeld.
– Manuscript 33, 1886.
Een onbeschrijfelijk concert.
We zijn bij een onbeschrijfelijk concert. Negen zijn er aan het zingen, Nederlands of Duits of Frans, ik kan niet zeggen wat. De stemmen zijn gewoon prachtig, werkelijk aangenaam. Ik denk dat het een gezelschap van een Zondagsschool is dat een uitstapje heeft.
– Letter 8, 1876.
Streven naar vertoon.
Muzikaal vermaak dat, indien op de juiste manier geleid, geen schade zal berokkenen, is vaak een bron van het kwade. In de huidige toestand waarin de maatschappij zich bevindt, met niet alleen de lage moraal van de jeugd maar ook van degenen die minderjarig zijn en ervaring hebben, bestaat het grote gevaar zorgeloos te worden en speciale aandacht aan favorieten te besteden en zo afgunst, uitingen van jaloezie en slechte vermoedens te veroorzaken. Ook met muzikaal talent wordt vaak trots en streven naar vertoon gekweekt en zangers denken maar weinig aan de aanbidding van God. In plaats van de geest ertoe aan te zetten dat aan God gedacht wordt, worden ze er vaak toe gebracht dat Hij vergeten wordt. – Letter 6a, 1890.
Zingen met vertoon als doel - Raadgeving aan een muziekleider.
Ik werd meegenomen naar enkele van uw zangoefeningen en kwam ertoe de gevoelens die in het gezelschap bestonden, te doorzien. U sprong er hierbij uit. Er waren bekrompen uitingen van jaloezie, afgunst, slechte vermoedens en kwaadsprekerij . . . God verlangt de dienst van het hart; de vormen- en lippendienst zijn als een klinkend metaal en luidende schel (SV). Uw zingen heeft vertoon als doel en niet de lof aan God met de geest en het verstand. De toestand van het hart onthult het gehalte van de godsdienst van degene die godsvrucht belijdt.
- Letter 1b, 1890 (Evangelism, blz. 507).
Muziek die kwetsend is voor God.
Vertoon is noch godsdienst noch heiliging. Er is niets kwetsender in Gods ogen dan een vertoon van instrumentale muziek, wanneer degenen die eraan deelnemen niet geheiligd zijn en het lied voor de Heer hierbij niet uit hun hart komt. Het offer dat in Gods ogen zeer aangenaam en aanvaardbaar is, is een hart dat nederig is geworden door zelfverloochening, door het kruis op te nemen en Jezus te volgen.
We hebben nu geen tijd om de dingen te onderzoeken die alleen maar aangenaam voor de zintuigen zijn. Er is diepgaand gewetensonderzoek nodig. We moeten onder tranen en met een diepbedroefde belijdenis tot God naderen, zodat Hij tot ons kan naderen.
– Review and Herald, 14 november 1899 (Evangelism, blz. 510).
Muziek aanvaardbaar voor God.
De oppervlakkigheden die de aanbidding in _____ zijn binnengebracht moeten onvermoeibaar uit de weg worden gegaan . . . . Muziek is alleen aanvaardbaar voor God, wanneer het hart door hetgeen waarin zij voorziet wordt geheiligd en verzacht. Velen die behagen scheppen in muziek, weten echter niets hoe ze het lied voor de Heer uit hun hart kunnen laten komen. Hun hart is “hun afgoden achterna” gegaan.
– Letter 198, 1899 (Evangelism, blz. 512).
Een boodschap van raadgeving die veel facetten van muziek en de muzikant betreffen.
Mij werd het geval van broeder S. getoond. Hij zou een last voor de kerk zijn, tenzij hij in een nauwere relatie met God kwam te staan. Hij is vol eigendunk. Als zijn zaak in twijfel wordt gebracht, voelt hij zich gekwetst. Als hij denkt dat aan een ander boven hem de voorkeur wordt gegeven, voelt hij dit als een onrecht dat hem wordt aangedaan.
Broter S. heeft een goede kennis van muziek, maar zijn opleiding in muziek was van dien aard dat deze meer voor het podium geschikt is dan voor de plechtige aanbidding van God. Het zingen is in een godsdienstige bijeenkomst evenzeer de aanbidding van God als het spreken, en welke aangekweekte vreemdheid of eigenaardigheid dan ook trekt de aandacht van de mensen en doet de ernstige, plechtige indruk teniet die het resultaat van heilige muziek zou moeten zijn. Welke vreemde en buitenissige dingen in zang dan ook doen afbreuk aan de ernst en heiligheid van de kerkdienst.
Het gebruik van het lichaam heeft weinig nut. Alles dat op enige wijze met godsdienstige aanbidding verbonden is, zou waardig, plechtig en aangrijpend moeten zijn. God schept er geen behagen in, wanneer predikanten die belijden vertegenwoordigers van Christus te zijn, zo’n verkeerde voorstelling van Christus geven dat ze het lichaam in acterende houdingen gooien. Hierbij maken ze onwaardige en ordinaire gebaren, onbeschaafde en platvloerse gesticulaties. Dit alles is vermakelijk en zal de nieuwsgierigheid opwekken van degenen die onbekende, vreemde en opwindende dingen wensen te zien. Deze dingen zullen echter niet de geesten en harten verheffen van degenen die ervan getuige zijn.
Precies hetzelfde kan van zang worden gezegd. U neemt onwaardige houdingen aan. U brengt zoveel u kunt alle kracht en volume van de stem erin. U overstemt de fijnere melodieën en tonen van stemmen die muzikaler zijn dan de uwe. Dit gebruik van het lichaam en de harde, luide stem zijn niet melodieus voor degenen die het op aarde horen en degenen die in de hemel meeluisteren. Dit zingen is onvolkomen en niet aanvaardbaar voor God als volmaakte, zachte, aangename muziekmelodieën. Onder de engelen zijn er niet zulke vertoningen als ik soms in onze bijeenkomsten heb gezien. Zulke harde tonen worden in het engelenkoor niet aan de dag gelegd. Hun gezang werkt niet irriterend op het gehoor. Het is zacht en melodieus en gebeurt zonder deze grote inspanning waarvan ik getuige ben geweest. Het is niet geforceerd en gespannen, waarbij gebruik van het lichaam nodig is.
Broeder S. is zich er niet van bewust hoe velen geamuseerd en vol afkeer zijn. Het lukt sommigen niet om gedachten die niet erg heilig zijn en lichtzinnige gevoelens te onderdrukken, wanneer zij de onbeschaafde bewgingen zien die tijdens het zingen gemaakt worden. Broeder S. maakt zichzelf belachelijk. Zijn zang heeft niet de invloed het hart te overwinnen en de gevoelens aan te raken. Velen hebben de bijeenkomsten bijgewoond en naar de woorden van waarheid geluisterd die vanaf de kansel gesproken zijn. Deze hebben de gedachten overtuigd en ernstig gestemd. Vele keren heeft echter de manier waarop de zang werd uitgevoerd, de indruk die gemaakt is niet verdiept. De vertoningen en kronkelingen met het lichaam, de onaangename aanblik van de gespannnen, geforceerde inspanning leek zo misplaatst voor het huis van God, zo komisch dat de serieuze indrukken die op de gedachten zijn gemaakt weggenomen zijn. Van degenen die de waarheid geloven, wordt niet zo hoog gedacht als voordat er gezongen wordt.
De zaak van broeder S. is moeilijk geweest om aan te pakken. Hij was als een onopgevoed kind dat niet geleerd had te gehoorzamen. Toen zijn zaak is twijfel werd getrokken heeft hij, in plaats van de berisping als een zegen op te vatten, zijn gevoelens de overhand laten krijgen op zijn gezond verstand. Toen is hij ontmoedigd geworden en wilde hij niets doen. Als hij niet alles kon doen zoals hij wilde, helemaal op zijn eigen manier, wilde hij helemaal niet helpen. Hij heeft niet op een serieuze manier op het werk vat gekregen om zijn leven te beteren, maar heeft zich overgegeven aan koppige gevoelens die de engel van hem doen verwijderen en boze engelen rondom hem doen brengen. De waarheid van God die in het hart aanvaard wordt, begint haar verfijnende, heiligende invloed op het leven.
Broeder S. heeft gedacht dat het zingen ongeveer het belangrijkste was dat in deze wereld gedaan moet worden en dat hij dit op een veelomvattende en grootse manier kon doen. Uw gezang is verre van aangenaam voor het engelenkoor. Stel uzelf voor, staande in het engelenkoor, waarbij u uw schouders ophaalt, de woorden beklemtoont, uw lichaam beweegt en het volledige volume van uw stem inzet. Wat zou er bij zo’n vertoning voor eenstemmigheid en harmonie zijn voor het aangezicht van de engelen?
Muziek is van hemelse oorsprong. Er is grote kracht in muziek. De harten van de herders in de vlakten van Betlehem werden door muziek van de engelenmenigte ontroerd. Met muziek stijgen onze lofzangen op tot Hem die de belichaming van reinheid en harmonie is. Met muziek en liederen van overwinning zullen de verlosten uiteindelijk de beloning van onsterfelijkheid in bezit nemen.
Er is iets buitengewoon heiligs in de menselijke stem. Haar harmonie en pathos gaat elk muziekinstrument te boven. Vocale muziek is een van Gods gaven aan de mens, een instrument dat niet kan worden overtroffen of geëvenaard, wanneer Gods liefde overvloedig in de ziel aanwezig is. Zingen met de geest en het verstand voegt ook in belangrijke mate toe aan wijdingsdiensten in het huis van God.
Hoe is deze gave verworden! Als ze geheiligd en verfijnd was, zou ze een buitengewoon goed werk tot stand brengen bij het neerhalen van barrières van vooroordeel en hardvochtig ongeloof, en zou ze het middel tot het bekeren van zielen zijn. Het is niet genoeg de beginselen van zang te begrijpen, maar samen met deze kennis moet er zo’n relatie met de hemel zijn dat engelen door ons kunnen zingen.
Uw stem is in de kerk zo luid en zo hard gehoord, vergezeld van of aan de gang gemaakt met uw gebaren, dat de zachtere en meer zilverachtige melodieën, die meer op engelenmuziek leken, niet konden worden gehoord. U heeft meer voor mensen gezongen dan voor God. Terwijl uw stem in luide tonen boven de hele gemeente was verheven, was u met uw gedachten bij de bewondering die u opriep. U heeft werkelijk zulke hoge ideeën over uw zang dat u min of meer heeft gedacht dat u beloond zou moeten worden voor de uitoefening van deze gave.
De liefde voor lofzang is in uw leven de drijfveer geweest. Dit is voor christenen een slecht motief. U heeft als een kind vertroeteld en geprezen willen worden. U had veel in uw eigen karakter om tegen te strijden. Het is voor u hard werken geweest om uw natuurlijke beperkingen te overwinnen en een heilig leven van zelfverloochening te leiden.
– Manuscript 5, 1874.
©Ellen G. White Estate
30 juni 1972
Ga naar: 08. Satan 09. Geleidelijke verandering