Het Bijbelse verhaal over de schepping in zes dagen en de theorie van de evolutie staan lijnrecht tegenover elkaar en zijn onver­zoenlijke vijanden van elkaar.

Het scheppingsverhaal is de context van de zondeval van Adam en zijn rijk, en dat op zijn beurt is de context van het verhaal van de verlossing. In de evolutieleer is een zondeval ondenkbaar en van verlossing kan al helemaal geen sprake zijn. Heel het Oud Testamentische uitzien naar een verlosser en de komst daarvan in het Nieuwe Testament is een fabeltje. De opstanding uit de doden en een eeuwig leven is in het huidige bestel een on­mogelijkheid. Hoewel uitge­steld naar nog te komen miljarden jaren, zal toch de ondergang van het universum zeker zijn. Onze zon brandt op. En onze aarde zal onbewoonbaar worden. Elk perspectief is zoekgeraakt.

Luisterend naar een praat-programma hoorde ik iemand zeggen: "Als een jongeman van vijftien jaar zich voor het eerst bewust wordt dat hij een product is van de evolutie, leidt dat ertoe dat de eerste gedachte die bij hem opkomt, zelfmoord is. Ik schrok er wel een beetje van. Het was de opinie van de spreker, maar toch.

Zou dat een oorzaak kunnen zijn dat onze jeugd zo weinig weerstand bied aan drugs, alcohol en alle soorten van verslaving. Hun eerste "echte" intellectuele ballast die ze te verwerken krijgen is de theorie van de evolutie en die wordt hen met een goddienstige ijver, die (als ijver) navolging verdient, onderwezen. Elke vorm van evolutie leidt tot hetzelfde.
Er zijn natuurlijk ook mensen die het onverzoenlijke verzoenen willen. De scheppingsdagen worden dan tijdperken. En de evolutie wordt dan het proces waardoor God scheppende alles tot stand bracht. Moet u zich voorstellen dat het wrede evolutie spel waar de zwakke altijd verliest en de sterke altijd wint. waar de wetten van de jungle heersen, door dat proces wordt en werd alles gemaakt. Wat is in zo'n "scheppingsproces" het beeld van God?

Is het dan niet zo dat de wreedste mens, die zichzelf ten koste van alles en iedereen naar boven worstelt een afbeelding is van het beeld Gods. Hitler zag het Germaanse ras als het eind product van het evolutie proces. Is dat het beeld van God?
Maar er zijn andere zaken. Wat betekent seks in dat verband, wat is zonde en schuld. En wanneer is een baby een mens en valt het onder de bescherming die de civilisatie biedt. De antwoorden op deze vragen hebben te maken met ons inzicht over schepping en evolutie.

Als de tien geboden de basis norm zijn van alle ethiek, dan is het geloof in een zesdaagse scheppingsweek het fundament van alle ethiek. Zie Exodus 20: 1-17. (Zie in het bijzonder 8-11)

En dat is werkelijk zo. Je laat het scheppingsverhaal los en on­middellijk springt in het oog wat de filosoof Nietsche op de volgende manier tot uitdrukking bracht: "Toen God uit mijn leven verdween toen wist ik niet meer wat links of rechts was, wat voor of achter was of wat boven en beneden was. Alle oriëntering is weg."

En dat is wat wij in de wereld zien. Er wordt gepraat over normen en waarden, maar het wordt heel erg duidelijk dat zij die de normen en waarden voorstaan niet weten wat het is. En hoe redt je je gezicht als je eenmaal gelogen hebt. Waarom trouwens ook? Het evolutie proces kent geen normen en waarden. In dat proces van het overleven van de sterkste is de grootste leugenaar baas. En verant­woording afleggen? Bij wie? Op al deze vragen heeft het scheppingsverhaal een duidelijk antwoord. Maar het evolutionaire proces leidt naar de absolute morele chaos.

Michael Denton een Australische evolutionist zegt het volgende over de Bijbel en de evolutie: "Voor zover het het christendom aangaat was de komst van de evolutie theorie en het elimineren van het traditionele theologische denken catastrofaal. De suggestie dat het leven en de mens het resultaat zijn van toeval is onverenigbaar met de bijbelse bewering dat het het directe gevolg is van een intelligente scheppende handeling. Ondanks de poging van de liberale theologie om dat punt te verbergen, is het een feit dat geen godsdienst die uit de Bijbel voortkomt, gecomprimenteerd kan worden met de fundamentele bewering van de theorie van Darwin. Toeval en ontwerp zijn antithetische concepten, en het verval van het godsdienstig geloof kan waarschijnlijk meer toegeschreven worden aan het propageren van Darwin door de intellectuele en wetenschappelijke gemeenschap dan aan enige andere oorzaak." Michael Denton, Evolution - A Theorie in Crisis. 1985 p.66. (44)

Een ander zegt het volgende: "Het christendom heeft gevochten, vecht nog en zal wanhopig blijven vechten over de evolutie, omdat de evolutie de reden die Jezus aardse leven als verondersteld nodig maakte... Als Jezus niet de Verlosser was die stierf voor onze zonden, en dat is de betekenis van de evolutie, dan betekent het christendom niets!" Een artikel in de "Amerikaanse Atheïst" van Richard Bozarth. 1978 (119)

Deze beide evolutionisten houden ons de spiegel voor. Wij geloven of in een zesdaagse scheppingsweek die afgesloten wordt met "de rust" van de zevende dag, of wij zijn evolutionisten. Het uitbreiden van zes dagen naar welk aantal ook betekent in feite het einde van het christendom. De evolutionisten zien dat kristalhelder. Zij zijn de mening toegedaan dat het traditionele christendom op voet van oorlog is met alle vormen van evolutie, en dat het christendom alleen maar voortbestaan kan als het de evolutie theorie overwint. Dat is in feite wat beide heren schrijven. En zij hebben gelijk.
Jacques Monod, een Nobel­prijswinnaar zegt het volgende: "Het oude verbond ligt in scherven, de mens weet nu dat hij alleen is in het immense, ongevoelige universum waar hij bij toeval uit voortkwam. Zijn doel wordt nergens beschreven, en ook zijn plichten worden nergens vermeld." Jacques Monond "Chance and Necessity" p. 180.

Duidelijker kan niet weergegeven worden dat moraal, plicht en evolutie en daarom ook schepping met elkaar te maken hebben. De Schepper is het hart van de moraal en dat is exact wat de 10 geboden, de morele grondwet van het universum beweert. Zie Exodus 20: 1-17.
Wim Wiggers.